پس آنكه قدرت بر ايمان دارد مكلف است به ترك كفر با آنكه بر آن قدرت ندارد و آنكه قدرت بر كفر دارد مكلف است بفعل ايمان و بر آن قدرت ندارد ، و حاصل اينكه تكليف بما لا يطاق شده و امر بدان چه توانائى بدان نيست ، خدا از اين نسبت بسيار بسيار برتر است .
ما عقيده داريم كه قدرت بر كار پيش از آنست و كار بدنبال آنست و آنكه فرمان ايمان دارد بر آن توانا است گر چه آن را نكند و ايمانى ندارد و بايد آن را بوجود آرد و آن باشد و يافت شود بدنبال حال قدرت بر آن چنانچه در پيش گفتيم و همچنان آنكه از كفر نهى شده ميتواند كفر را انجام دهد و آن بدنبال حال قدرت او است و اگر چه وقت قدرت بر كفر هم كافر است و كفرش ناشى از قدرت پيش از آنست .
عقيده جبريان اينست كه قدرت و كار همراهند و كار پس از آن نيست پس كسى كه امر بايمان دارد و قدرت بر آن دارد فرمان دارد بدان چه هست و آنكه از كفر نهى شده از آنچه هست نهى شده پس گويا بمؤمن گفته شده بكن همان را كه كردى با اينكه چيزى كه هست دوباره انجام نشود و بكافر گفتند مكن آنچه را كردى و آنچه شده است و وجود دارد نميشود از آن رو گرداند و اين گفته خبط و اشتباه روشنى است .
ما عقيده داريم كه قدرت بايستكننده مقدور نيست و وادار كن بر آن هم نيست و شخص قادر بر كارى ميان آن و ضدش صاحب اختيار است و ميتواند هر كدام را بجاى هم انجام دهد .
و عقيده جبريان اينست كه قدرت بر كارى آن را بايست كند و بر آن وادار مينمايد و نميتواند باشد جز بهمراه مقدور .
ما عقيده داريم كه آنچه در توانست و بقدرت بنده پديد آيد در حقيقت كار خود بنده است خواه طاعت باشد يا گناه يا كار مباح و بنده پديد آرنده كار خود و هست كن آنست ، و عقيده جبريان آنست كه همه آنچه در قدرت بندههاست كار خدا است و او است پديد آر همه كارها و در حقيقت پديدكنندهاى جز او نيست و گويند معنى اينكه
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص١٣٣