نمايم و چند روز انجام دادم و به شدم ، و از او عليه السّلام كه ماش تازه را در زمان آن بگير و بهمراه برگش بكوب و آبش را بفشار و ناشتايش بنوش و بر سفيده بمال و چنين كردم و به شدم .
2 - در « كافى » ( 6 / 344 ) بسندش كه مردى بابى الحسن عليه السّلام شكوه كرد از سفيده پوست ، فرمود : ماش را بپزد و آبش را سر كشد و آن را در خوراك خود سازد .
« بيان » : در قاموس گفته : ماش دانه شناخته ايست معتدل و خلطش پسنديده است و براى تب و زكام خوبست نرم است و چون با سركه پخته شود براى كچلى قرحهدار خوبست و ضمادش عضو سست را نيرو دهد .
3 - در « كافى » ( . . ) بسندش تا امام ششم كه لوبيا بادهاى برآمده را براند .
« بيان » : صاحب بحر الجواهر گفته : لوبيا از دانههاى شناخته است گرم است در درجه يكم و خشكى ميانهاى دارد و بقولى سرد و خشك است خون زايش را برآورد ، گشاينده حيض و بول است ، فربه كن تن است ، جنين و مشيمه را بيرون كشد .
4 - در « كافى » ( . . ) بسندش از كسى كه با ابى الحسن عليه السّلام هريسه گاورس خورده بود و آن حضرت فرموده بود اين خوراكيست كه سنگينى و بلائى ندارد و من خوشش دارم و فرمودم : برايم بسازند و با شير پزند سودمندتر و نرمتر است در شكم .
« بيان » : در بحر الجواهر گفته : گاورس در هر حالش به از دخن است ( ذرّت خوشهاى ) و گيراتر است و سرد است و در درجه يكم و خشك در درجه دوم قابض است و خشك كن ، درد را آرام كند و نفخ را بنشاند در صورتى كه جوشانده شود و گرما گرم ضماد گردد ، يا خاكستر آن به كار رود ، و اگرش با شير بپزند كم زيان گردد ، مايه غذائيش اندك است و كند هضم است ، ابن بيطار گفته گاورس نزد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٥