ابواب حبوب و دانهها
باب يكم در گندم و جو و آغاز آفرينش آنها
1 - « در علل » ( 2 / 261 ) بسندش تا اينكه پرسش شد على بن ابى طالب عليه السّلام از جو كه خدا از چهاش آفريده ؟ فرمود : راستش خدا تبارك و تعالى آدم را فرمود به كار هر چه براى خود خواهى و جبرئيل يك مشت گندم برايش آورد ، و آدم مشتى از آن برگرفت و حوا هم مشتى ، و آدم به حواء فرمود تو مكار و نپذيرفت و هر چه را آدم كشت گندم بر آورد و هر چه را حواء كشت جو بر آورد .
2 - در « مكارم » ( 177 ) بنقل از كتاب نبوت كه امام ششم عليه السّلام فرمود :
پيوسته خوراك پيغمبر نان جو بود تا خدا جانش را گرفت ، و از امام صادق عليه السّلام است كه خوراك رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نان جو بود و شيرينيش خرما و نان خورشش روغن زيتون ، و فرمود : اگر خدا در چيزى درمان بيشترى ميدانست از جو آن را خوراك پيغمبرانش عليهم السّلام نميساخت .
« فائده ايست » : ميان اطباء معروفست كه گندم گرم است و رطوبت و خشكى معتدلى دارد ، و گندم جوشيده دير هضم است و گرم و كرم كدو پديد آرد و گندم درشت سرخ غذائيت بيشترى دارد ، و جو سرد است و خشك در درجه يكم و بقولى دوم و يكم غذادهتر از گندم و براى سينه و سرفه خوبست ، نانش از قاووتش غذادهتر است و نفخ آور است و نفخ قاووتش بيشتر است .
باب دوم در ماش ، لوبيا و گاورس
1 - در « مكارم » ( 214 ) يكى از ياران ما امام هشتم را از درمان سفيده پوست پرسيد گويد به من فرمود : ماش را بپزم و آبش را بنوشم و آن را خوراك خود