باب چهارم باديان
1 - در محاسن ( 513 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه گويا مينگرم بروئيدن باديان بهشت ، گفتم : كاشنى ؟ فرمود : نه باديان .
2 - و از همان ( . . ) بسندش تا على عليه السّلام كه نگريست رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بباديان و فرمود ، اين حوك است و مينگرم بجاى روئيدنش در بهشت .
بيان : در قاموس گفته حوك باديانست و خرفه و باديان سبزى شناخته ايست و خوب نيرو بخش است و قابض جز كه به فضلهاى بر خورد و آن را روان سازد پايان و مشهور اينست كه بادروج ريحان كوهى است و مانند ريحان بستانيست جز كه برگش پهنتر است و گفتند : گرم است در درجه 2 و خشك در درجه 1 .
3 - ( در محاسن مضمون شماره 1 - را از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آورده ) .
4 - و از همان ( . . ) بسندش از شعيرى كه دوستتر سبزى نزد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله باديان بود .
5 - و از همان ( . . ) بسندش از حمران بن عيسى كه شنيدم امام ششم عليه السّلام در پاسخ پرسش از حوك فرمود : مردمش دوست دارند جز كه گند دهان آورد و كرم زود بدان در آويزد و آن باديانست .
در محاسن : بسندش مانندش آمده .
6 - و از همان : بسندش كه مردى از امام ششم عليه السّلام كه نزدش بودم از سبزيها پرسيد و فرمود : باديان از ما است ( سه روايت ديگر به همين مضمون آورده ) .
7 - و از همان : ( 514 ) بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه گويا نگرم بدرختش كه در بهشت روئيده .
8 - و از همان ( . . ) بسندش تا على عليه السّلام كه رسول خدا را از سبزيها حوك