باب دوم در تره
1 - در خصال ( 249 ) بسندش تا اينكه پرسش شد از امام ششم عليه السّلام از تره فرمود بخورش كه چهار خاصيت دارد : دهان را خوشبو كند ، بواسير را ببرد ، و امان از خوره است براى كسى كه خواهد .
2 - در محاسن ( 210 ) بسندى مانندش آمده و گفته امان از خوره است براى كسى كه پيوستهاش دارد .
در مكارم مانندش آمده ( 204 ) .
3 - در علل ( 2 / 207 ) بسندش تا محمّد بن شاذان كه از امام ششم عليه السّلام پرسيدم از پياز و تره فرمود : خوردنشان پخته و نپخته باكى ندارد ، ولى چون به اندازه آزار بخش از آن خورد به مسجد نرود كه بويش ديگران را آزار دهد .
در محاسن ( 512 ) بسندى مانندش آمده .
4 - در محاسن ( 510 ) بسندش تا امام ششم يا هفتم عليهما السّلام كه هر چيز را سروريست و سرور سبزيها تره است .
در مكارم : مانندش آمده ( 204 ) .
5 - در محاسن ( 510 ) بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه بر كاشنى يك قطره چكد و بر تره چند قطره .
6 - و از همان ( . . ) بسندش تا ابراهيم بن عبد المجيد كه به امام ششم عليه السّلام گفتم ميگويند بر كاسنى يك قطره بهشتى چكد ، فرمود : اگر در كاسنى يك قطره باشد در تره شش قطره است .
بيان : بسا مقصود اينست كه تره شش قطره بيش است و منافات ندارد با روايت هفت قطره كه آيد .
7 - در محاسن ( 511 ) بسندى تا امير المؤمنين عليه السّلام كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را ديدم و گرسنگى از رخسارش شناختم و براى يك زن انصارى ده دلو آب كشيدم و ده