باب هفدهم گردو و بادام و در باره خوردن گردو با پنير
1 - در محاسن ( 450 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه سه چيز نخورده فربهى آرند و سه چيز به خوردن لاغر كنند و آن سه كه خورده شوند و لاغر كنند گل خرما و تهمانده روغن آب كرده و گردو باشند و آنها كه ناخورده فربهى آرند موزه و بوى خوش و پوشيدن كتانست .
2 - و از همان ( 497 ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه خوردن گردو در سختى گرما حرارت درون را برانگيزد و در تن دمل آورد و خوردنش در زمستان قلوهها را گرم كند و سرما را دفع سازد .
3 - و از همان : ( . . ) بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه پنير و گردو با هم هر كدام درمان دارند و اگر جدا شوند از هم هر كدام درد باشند .
بيان : بسا اين را خاص پنير تازه دانند و بىنمك كه در آن سرزمين شايع بوده و آن سرد است و گردو معتدلش سازد كه گرم است .
4 - در مكارم : از امام صادق عليه السّلام كه چهار چيز ديده را روشن كنند و سود دارند و زيان نيارند ، از آنها پرسش شد و فرمود : گياه سعتر بهمراه نمك است و نانخواه بهمراه گردو ، گويد : گفتم : اينها با هم براى چه خوبند ؟ فرمود نانخواه و گردو بواسير را بسوزانند و باد را برانند و رنگ را باز كنند و معده را آماده هضم نمايند و قلوهها را گرم كنند ، سعتر با نمك بادها را از دل برانند و سدّهها را بگشايند و بلغم را بسوزانند و آب تن را روان سازند و بوى دهن را پاكيزه كنند و بادهاى بد دهان را براندازند ، و آلت مردى را سخت و استوار نمايند ( 218 ) .