مخور بر سر سفرهاى كه مى بر آن نوش شود ( 152 ) .
29 - در فقه الرضا : فرمود : بدان كه ( يرحمك اللَّه ) خداى تبارك و تعالى خود خمر را حرام كرد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله هر نوشابه مسكر را و فرمود خود مى حرام است و هر نوشابه به مستكننده و هر چه بيشش مست كند كمش هم حرام است و مى پنج نام دارد : عصير از تاك كه خمر ملعونه است و نقيع از كشمش ، تبع از عسل و مرز از جو و نبيذ از خرما ، مبادا با ميخوار ترويج كنى و اگر به او زن دهى گويا بزنا دادى ، خبرى به تو دهد راست مدان و گواهيش را نپذير و او را بر مال خود امين مساز ، و اگرش امين ساختى خدا برايت ضمانتى ندارد ، همخور و همنشين او مشو برويش مخند ، به او دست مده و هم آغوش مگرد ، اگر بيمار شود عيادتش مكن و اگر بميرد جنازهاش را تشييع مكن ، در خانهاى كه مىباشد نماز مخوان گر چه آن خمر در شيشه محفوظ باشد ، بر سر سفرهاى كه مىنوشند غذا مخور ، با ميخوار همنشين مباش و بر او سلام مكن ، اگر به دو گذرى و اگرت سلام كرد پاسخش مده بسلام شام باشد يا بام ، در انجمن با او مباش كه اگر لعنت فرو آيد همه را فرا گيرد ، خدا مى را حرام كرده بر فساد و خرد براندازيش نسبت بدرك حقائق و بردن شرم از رو مرد مست بسا بمادرش درافتد يا نفس محترمه را بكشد و اموالش را تباه كند و دين را ببرد و بد رفتارى آورد و عربده كشى و با اين همه درد سخت آورد و هر كه در دار دنيا مى نوشد خدا به دو طينة خبال ( تهنشين دوزخ ) نوشاند كه خون و چرك دوزخيانست و روايت است كه هر كه بكودكى يكجرعه مسكر نوشاند خداش از طينت خبال نوشاند تا عذر موجهى آرد و هرگز عذر موجهى ندارد ، اين سزا را دارد آمرزيده باشد يا معذب ، نوشنده هر مستكننده همان حد ميخوار را دارد ( 38 ) .
30 - در كتاب زهد حسين بن سعيد : بسندش تا پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله كه به مردى فرمود : بهر مسلمان برخوردى سلام مرا به دو برسان و بگو كه صفيرا بر آنها حرام است يعنى نبيذ و هر مسكرى بر آنها حرام است .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 256
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٥٦