آنانند كه در ديگر سراى جز دوزخ براشان نباشد ) .
در كنز كراچكى : گفته پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله در سفرى بود ، از خواب بيدار شد و فرمود : آب وضوء با كيست ؟ ابو قتاده گفت : با من است و در ميان مطهره است ، و نزد آن حضرت آورد و با آن وضوء ساخت و مقدارى در ظرفش فزون آمد به ابو قتاده فرمود : آن را نگهدار كه موقعيتى خواهد داشت ، و چون روز گرم شد و تشنگى مردم سخت شد ، مردم نزد پيغمبر شتافتند و فرياد كردند ، آب ، آب ، پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله كاسهاى خواست و به ابو قتاده گفت : آن مطهره را بياور و آن را برگرفت و بدان دعائى خواند و بدست ابو قتاده داد و فرمود : بريز و او در آن كاسه ريخت و مردم بنوشيدنش شتافتند رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : همه شماها آب مينوشيد ان شاء اللَّه و ابو قتاده آب در كاسه ميريخت و پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله بمردم مينوشانيد تا همهء مردم همه نوشيدند و پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله به ابو قتاده فرمود : تو هم بنوش گفت : نه شما بنوشيد يا رسول اللَّه فرمود : نه تو بنوش ، من ساقى مردم بودم و ساقى بدنبال ديگران نوشد ، و ابو قتاده نوشيد وانگه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نوشيد .
8 - در الشهاب : فرموده صلى اللَّه عليه و آله : ساقى قوم در آخرشان نوشد .
در الضوء : اين از مكارم اخلاق است كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله پيوسته ياران خود را مسئول آنها ميدانست و در انجامش بدانها پيشدستى ميكرد و بارها انجام ميداد براشان ، و رعايت اين ادب براى اينست كه چون بمردم آب دهد كه تشنه و بىتابند چون خود در آغاز نوشد دليل حرص او و بىتوجهى او بديگر يارانست كه مورد اعتمادش ساختند و جان و تن آنان به دو سپرده شده ، موضوع آب نزد آنها داراى اهميت بوده زيرا بسيار بوده كه در بيابانها درآمدند و خود را در معرض تشنگى و گرماى سخت نيم روز درآوردند و بدان مباهات ميكردند و شهامت ارائه ميدادند و آن را در مفاخر خود يادآورى ميكردند ، و در اين موارد كارشان به آنجا ميكشيد كه آن را ميان خود قسمت ميكردند و جيرهبندى مينمودند و گفتند :
آب پستترين موجود است و عزيزترين ناياب ، فائده حديث تشويق بر كارهاى
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 231
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣١