انگشتان و جدا كردن آنها باشد ، و در روايت كافى ( أ ليس ) ندارد و همين را دارد كه ( شكم را بتركاند ) و بنا بر اين مقصود اينست كه پرنوشيدن آب زيانى ندارد و زيان آن در ناشتا نوشيدن است و منظور خوراك پخته است ولى نخست روشنتر است و اشاره به كف بسا براى كمى است و بسا براى فزونى و غرض اينست كه نوشيدن آب پس از خوردن لازم است گرچه كم باشد بنا بمعنى نخست كه روشنتر است و اگر پرنوشى منظور باشد بمعنى دوم وابستهتر است و مؤيد معنى اول است روايت كافى ( 6 / 372 ) بسندش از امام هفتم عليه السّلام كه شگفت است از كسى كه به اين اندازه بخورد ( با دستش اشاره كرد و در نسخهاى با كفش ) و آب بر آن ننوشد چگونه شكمش نتركد ، و اين اختلاف در حديث ياسر غريب است .
40 - در محاسن ( 574 ) بسندش از صارم كه يكى از همكيشان ما در مكه بيمار شد تا ببستر مرگ افتاد و من به امام ششم عليه السّلام در راه برخوردم و فرمود : اى صارم فلانى چه كرد ؟ گفتم : منش در حال مرگ وانهادم ، فرمود : اگر در آنجا بودم او را از آب ناودان مينوشاندم گويد آن را از هر كه جستيم نيافتيم در اين ميانه بوديم كه ابرى برآمد و غرّيد و درخشيد و باريد و رفتم نزد يكى در مسجد و يكدرهم به او دادم و يك كاسهاى از او گرفتم و آب ناودان برگرفتم و آوردم و به آن بيمار نوشاندم و از براو برنخاسته بودم كه قاووتى نوشيد و خوب شد ، در مكارم :
مانندش آمده و در آن گفته : يكدرهم دادم و كاسهاى از آب ناودان برگرفتم ( 179 ) 41 - در فقه الرضا : فرمود : شكر براى همه چيز خوبست و هيچ زيانى ندارد و آب جوشيده همچنين است و در باره آب سرد روايت كنم كه حرارت را بنشاند و صفراء را آرام كند و خوراك را هضم كند ، و كفى كه بر سر معده برآيد آب كند و تب را ببرد ، و بقولى دردها را نبرد جز دعاء و صدقه و آب سرد .
بيان : اثر آب سرد بنوشيدن و يا بر تن ريختن است .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 228
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٢٨