غذاها است :
1 - همه دانهها از گندم و جو و برنج و نخود و جز آنها از حبوب و هر بخش از گنجد و جز آن از هر دانه كه غذاى آدمى شود در تن و نيرويش همه حلالند و هر چه به تن آدمى زيان دارد خوردنش حرام است جز در حال ضرورت .
2 - هر ميوه كه از زمين برآيد و براى آدمى غذا باشد و سود و نيرو دهد خوردنش حلال و اگر زيان زند حرام است .
3 - هر نوع سبزى و گياه زمين كه براى آدمى سودمند است و غذا است حلال است و هر روئيدنى كه خوردنش زيان دارد بر آدمى چون گياهان زهردار و مانند خرزهره و جز آن از هر زهردارى خوردنش حرام است .
و اما آنچه از گوشت جانوران حلال است گوشت گاو و گوسفند و شتر است و از جانوران وحشى هر كدام بىنيش و بىچنگالند ، و از پرندهها هر كدام چينهدان دارند خوردن گوشت آنها حلال است و هر كدام ندارند همه حرامند ، و خوردن هر قسم ملخ باكى ندارد .
و اما آنچه از تخم حلال است آنست كه دو سويش با هم نابرابرند و آنچه دو سويش برابرند همه حرامند .
و آنچه از شكار دريا حلال است از انواع فلسداران است و آنچه فلس ندارد خوردنش حرام است .
و اما نوشابههائى كه خرد را دگرگون نكنند بسيارند و نوشيدنشان باكى ندارد و آنچه از نوشابهها مستى آرد كمش هم حرام است .
بيان : فيروزآبادى گفته : كنجد بستانى دارد و دشتى كه معروف به خلبهنگ است و جلجلان و دانهاش و گفته : دفل و دفلى به وزن ذكرى گياهى است كه بپارسى آن را خرزهره نامند ، كشنده است ، گلش چون گل سرخ است و بارش چون خرنوب كه براى كچلى و خارش بمالش سود دارد و براى درد زانو و پشت به ضماد كردن و براى راندن كك و موريانه آب پخته او را بپاشند ، و براى ريشه كن كردن
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 53
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٣