اين رو فرمود : « بخوريد و بچرانيد چهارپايانتان را » و مقصود اينست كه بر آورديم هر نوع گياه را و گفتيم بخوريد و بچرانيد چون آماده بهرهورى است براى خوردن و علف چرا .
«
كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ
» در مجمع است كه مقصود از آن اباحه است « و سركشى نكنيد » يعنى تجاوز نكنيد و آن را بوجه حرام بخوريد ، و گفتند :
يعنى از حلال به حرام تجاوز نكنيد و آن را كمك گناه نسازيد تا خشم من بشما فرو ريزد و بايست شود « آبى به اندازه » كه پر سود و كم زيانست يا در خور صلاح آنها است و آن را در زمين جا داديم و ميتوانيم آن را از ميان ببريم بوسيله فاسد كردنش يا تبخيرش يا فرو كشيدنش در زمين تا آنجا كه برآوردنش نشدنى باشد . . . « و درختى كه از طور سينا برآيد » كه كوه موسى است ميان مصر و ايله گفتند كوه در فلسطين است « كه روغن دارد و رنگ آميزى » كه با آن چراغ افروزند و نان خورش كنند كه نان را در آن فرو برند و رنگ آن را گيرد .
«
وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ »
هر آنچه در آسمانها است وسيله سود شما ساختيم « و هر آنچه در زمين است » كه شما را به بهرهگيرى از آن بواسطه يا بىواسطه مسلط كرديم « چه از برون و چه از درون » چه محسوس و چه معقول چه بشناسيد و چه نشناسيد « بسوى زمين جرز » يعنى بىگياه نه زمين شورهزار كه از آن چهارپاهاشان ميخورند چون كاه و علف و خودشان ميخورند ، چون دانه و ميوه . . .
« وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ »
يعنى آنچه با دست خود از آن سازند مانند آب انگور و شيره و گفتند : يعنى بآفرينش خدا است نه كار دست شما است . . .