در فقيه - 2 : 214 - امام صادق عليه السّلام فرمود : چون گوشت با سپرز باشد ( و مانند كلام مقنع را آورده ) .
بيانيست : در قاموس گفته : جوذاب بضمّ خوراكى است از شكر و برنج و گوشت ( كوفته برنج شيرين ) و ظاهر اينست كه مقصود از آن در اينجا نانى است كه زير سپرز و گوشت سيخ كشيده نهند تا روغن آنها بدان ريزد و بيشتر اصحاب بروايت فقيه عمل كردند و اصلش نزد آنها روايت موثق شيخ است از عمّار ساباطى از امام ششم عليه السّلام كه پرسش شد از اينكه خوردن سپرز حلال است فرمود آن را مخور كه خونست ، گفتم : اگر آن خوراك سپرز در سيخى است با گوشت و زيرش نانست كه جوذاب باشد آيا آنچه زير آنست حلال است ؟ فرمود : آرى گوشت و جوذاب حلال است و سپرز بدور افكنده شود زيرا سپرز در پرده است و از آن چيزى روان نيست .
و اگر سپرز تركيده يا سوراخ است از آنچه سپرز بر آن روانست مخور ، و از مارماهى كه بر سيخ است بهمراه ماهى ، فرمود : آنچه بالاى مار ماهى است خورده شود و آنچه مار ماهى بر آن روان شده دور افتد .
و اين مطابق آنست كه در فقيه است ، و اما آنچه صدوق - ره - در دو كتاب گفته مخالف هر دو خبر است زيرا عبارتش دلالت دارد بر حرمت گوشت زير سپرز گرچه سوراخ نباشد ، و دو روايت دلالت دارند بر حليت مطلق در صورتى كه سپرز سوراخ نباشد ، در دروس گفته : چون سپرز را با گوشت بريان كنند اگر سپرز سوراخ نباشد يا گوشت بالايش باشد باكى ندارد و اگر سوراخ است و گوشت زير آنست آنچه از گوشت و جز آن كه زير است حرام است و صدوق - ره - گفته : چون سوراخ نباشد گوشت زيرش را نخورند و جوذاب را بخورند كه همان نانست .
و نيز - قد - گفته : عمار از امام صادق عليه السّلام در باره مارماهى و ماهى كه در يك سيخ باشند فرمود : آنچه بالاى مارماهى است خورده شود و آنچه بر او روان شده دور افتد و دو پسر بابويه بر آنند و حكم در اجتماع حلال و حرام با هم جاريست ، و فاضل گفته : علماء ما اين را شرط نكردند با اينكه مارماهى پاك است و
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 133
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٣٣