شحام از امام صادق عليه السّلام كه در باره گوسفندى كه مىنوشيده تا مست شده و بر آن ذبح شده فرمود : آنچه در درون دارد خورده نشود .
و روايت با ضعفى كه دارد به چند وجه اخصّ از دعوى است ، و ابن ادريس اين حكم را منكر است و قائل بكراهت است و شايد اقرب باشد ، و مشهور است كه اگر شاش نوشيده آنچه در شكم دارد بشويند و بخورند به حكم روايت ابن اكيل متقدمه و گفتند اين در صورتيست كه پس از شرب فوراً ذبح شود نه اينكه بماند تا آنچه نوشيده هضم گردد و جزء بدنش شود و اين تفسير از ظاهر خبر دور نيست .
9 - در نوادر راوندى : بسندى كه پرسش شد از على عليه السّلام از ديكى كه پخته شده و موش مرده از آن در آمده فرمود آب گوشت را بريزند و گوشتش را بشويند و پاك كنند و بخورند .
بيان : روايت را شيخ ( در 9 : 86 تهذيب ) بسندش از سكونى از امام ششم عليه السّلام آورده و در آن كلمه « و ينقى » نيست و مورد عمل اصحابست و جاى اعتراض است كه با پخت و جوشيدن آب نجس در درون گوشت و دانهها فرو رفته و چگونه بشستن تنها پاك شوند و ممكن است حمل شود باينكه در آب پاك فرو شوند تا آب بهمهء اجزاءش برسد و بسا كه كلمه « و پاك شود » اشاره بدان باشد ولى كلام اصحاب و روايت سكونى اين قيد را ندارند گرچه احوط است .
10 - در تحف العقول : يحيى بن اكثم از موسى مبرقع پرسيد مردى برمه گوسفندى آمده و ديده كه چوپان بر گوسفندى افتاده و چون صاحبش را ديده آن را رها كرده و ميان رمه رفته چگونه ذبحش كنند و آيا خوردنش جائز است يا نه ؟
و موسى آن را از برادرش امام دهم عليه السّلام پرسيد ، فرمود : اگرش شناسد سر برد و بسوزاند و اگرش نشناسد رمه را دو بخش كند و ميان آنها قرعه كشد و چون قرعه بر نيمى درآيد نيم ديگر رها شده باز آن نيم را دو نيم كند و قرعه زند تا بماند دو گوسفند و ميان آنها هم قرعه كشد و قرعه بنام هر كدام درآمد ذبح شود و سوخته شود و گوسفندان ديگر رها شوند .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 130
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٣٠