كه خود مكروه هم باكى ندارد و با نمو و شدت استخوان مكروه است و بىآنها بطريق اولى ، و محتمل است مطلقا مكروه باشد ، و ظاهر شمول حكم براى گوشت خود او و نژادش است فتامل « شرح ارشاد در كتاب اطعمه » .
5 - در دعائم : از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه : غدقن كرد از گوشت حيوانات نجاست خوار و از خوردن تخم آنها تا استبراء شوند .
6 از على عليه السّلام كه فرمود : شتر نجاستخوار را تا چهل روز باز دارند و گاو را بيست روز و گوسفند را هفت روز و مرغابى را پنج روز و مرغ خانگى را سه روز و پس از آن گوشتشان حلال و شير شيرده آنها و تخم تخم ده آنها حلال است .
7 - در نوادر راوندى - 51 - : بسندى تا على عليه السّلام كه فرمود : بر پشت شتر نجاستخوار به حج نروند و شيرش را ننوشند و گوشتش را نخورند تا چهل روزش ببندند و گاو نجاستخوار را بيست روز و مرغابى نجاستخوار را پنج روز و مرغ را سه روز .
8 - در مقنع است كه امام ششم عليه السّلام فرمود : شير شتر نجاستخوار را ننوشد و اگر از عرقش به تو رسيد آن را بشوى .
تفضلى است : در نهايه 1 : 201 - گفته : در حديث است كه از خوردن جلّاله و سواريش نهى شده ، جلاله حيوان نجاستخوار است . . . خوردن جلاله تا گوشتش بوى گند ندهد حلال است و غدقن از سواريش شايد براى اينست كه چون پر عذره و پشكل و نجاست خورد ، تنش نجاست گيرد و هم دهنش و بتن سوار و جامه او بمالد و نجس شود ، و اللَّه اعلم پايان .
و بدان كه مشهور ميان فقهاء اصحاب اينست كه نجاستخوارى موجب حرمت گوشت است و شيخ و ابن جنيد كراهت گفتهاند ، و سخن شيخ در مبسوط مشعر است باتفاق بر آن و قولى است كه اگر خوراكش تنها عذره باشد گوشتش حرام است و اگر غالب خوراكش باشد مكروه است . و با اين خوردن عذره تنها احوط حرمت است گرچه اقامه دليل بر آن دشوار است و اما حج بر او و مطلق سواريش ظاهرا محمول
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 127
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٧