و در روايت يونس 14 روز و در روايت مسمع است مرغابى نجاستخوار گوشتش خورده نشود جز كه پنج روزش بربندند و در روايت سكونى كه مرغ نجاستخوار گوشتش خورده نشود جز كه سه روزش ببندند و مرغابى را پنج روز و صدوق در مقنع به سه روز براى مرغابى اكتفا كرده و در فقيه - 2 : 214 - آن را از محمّد بن قاسم جوهرى روايت كرده ، برخى اصحاب كه در مرغ پنج روز شرط كرده و بيشتر هم گفتند ، و مستند همه تهى از ضعف نيست و گفتند : مراعات عرف موجه است و احوط مراعات حدّ بيشتر از زوال جلل عرفى و اكثر اندازهها است و در سخن اصحاب بستن و خوراك پاك آمده و در مدت مقدره و بسا مقصود پاك در اصل جنس است و در روايات بازداشت تنها آمده ، و ظاهر همان زوال جلل است و بستن و پاكى خوراك موضوعيت ندارند و ظاهر كفايت خوراك جز عذره است و احوط مراعات مشهور است ، و ماهى نجاست خوار حرام است تا يك شبانه روز استبراء شود بنا بگفته اكثر بدليل روايت يونس از امام رضا عليه السّلام و صدوق يك روز را تا شب كافى دانسته بدليل روايت جوهرى و ابو الصلاح در كافى در شمار محرمات گفته : و آنچه عادت بنوشيدن نجاست كرده تا آنكه ده روز بازداشته شود ، و خورنده عذره تا آنكه شتر و گاو چهل روز بازداشت شوند و گوسفند هفت روز و مرغابى و مرغ پنج روز و در خصوص مرغ 3 روز هم روايت است و خورنده نجاست جز عذره تا چهارپايان را هفت روز و پرنده را يك شبانه روز باز دارند .
و علامه در مختلف پس از نقل قول او گفته : و آنچه در اين باره روايت است بوسيله موسى بن اكيل است بسندش از امام پنجم عليه السّلام در باره گوسفندى كه شاش نوشيده و ذبح شده فرمود : درونيهايش را بشويند و باكى ندارد و همچنين اگر عذره خورد و نجاستخوار نباشد كه خوراكش همان عذره شده باشد و گفته ابى الصلاح نزد من دليلى ندارد پايان ( 2 : 127 مختلف ) .
و مشهور ميان فقها است كه اگر حيوان حلال گوشت مىنوشد شكمى او چون رودهها و دل و كبدش خورده نشوند و گوشتش را هم بشويند براى روايت زيد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 129
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٩