خوابها در برابر بودن شب و روز است و رسيدن ميوهها و وجه ديگر اينكه مقصود آخر الزمانست .
« و درستترين آنها در خواب » نووى در شرح صحيح گفته ظاهرش اطلاق است و قاضى آن را مقيّد به آخر الزمان كرده كه دانش بمرگ علماء و صالحان از ميان رفته و خدا آن را تدارك و وسيله آگاهى ساخته و يكم روشنتر است زيرا دروغگو خوابش دچار تشويش و اختلال است و هم حكايت آن .
32 - در كافى ( 335 - روضه ) : بسندى از معمّر بن خلّاد گويد : شنيدم أبو الحسن عليه السّلام ميفرمود : بسا خواب بينم و آن را تعبير كنم ، خواب همانطور باشد كه تعبير شود .
بيان : در نهايه گفته : در حديث است كه « خواب از آن نخست تعبير كن است » تعبير پيشگوئى سرانجام خواب است و در حديث است كه براى خواب چند كنيه و نام است آن را بكنيهاش بخوانيد و بنامهاش تعبير كنيد » و از آنست حديث ابن سيرين كه ميگفت : من خواب را از روى حديث تعبير ميكنم چنان كه از قرآن در تعبير آن استفاده ميكرد ، مانند اينكه كلاغ را بمرد فاسق تعبير ميكرد و دنده را بزن زيرا پيغمبر كلاغ را فاسق ناميد و زن را چون دنده خواند و مانند آن از كينهها و نامها - پايان - .
33 - در كافى ( 336 - روضه ) : بسندى از امام پنجم عليه السّلام كه رسول خدا بسيار ميفرمود : خواب مؤمن ميان آسمان و زمين ميچرخد بالاى سر خواب بيننده تا خودش آن را براى خود تعبير كند يا ديگرى ، و چون تعبير شود به زمين چسبد ، خوابتان را نگوئيد جز به كسى خردمند .
بيان : در نهايه است كه در حديث است « خواب خود را مگو مگر بدوست » .
34 - در كافى ( . . ) : بسندش از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه فرمود : خواب را مگوئيد مگر بر مؤمن بىحسد و بىستم .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 164
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٤