ساخته ، گويا و زبان بسته كه گفتار و نطق و بيان او را از بىزبان جدا كرده است و مقامش را بالا برده ، و گويا را هم دو نوع كرده حجت و حجتپذير و حجت را بالاتر از حجتپذير ساخته چون علم آسمانى را تنها به او داده و او را آموزگار و استاد نموده چون از طرف خدا بر آن گماشته شده بىاينكه به ديگرى واگذار باشد و او بدان و الا است و ديگران بواسطه علمى كه از حجت بدانها رسد بر يك ديگر والائى دارند .
گويند : سپس ديديم اصل هر چيز آدم است كه او را نشانه هر روحانى ساخته كه پيشتر از او است و هر جسمانى كه از آتش آفريده و به او دانش ويژه داده كه نه به پيش از او داده و نه پس از او و فهمى مخصوص خودش و علم او را ملاك حجتهاى نژادش ساخته كه بر نژاد او امامت كنند ، و آنگه آدم را براى مقام بلندش قبله فرشتههاى روحانى ساخت و وسيله آزمايش آنان و آنها را به سجده كردن بر وى آزمود و البته سجده شده اعلى و افضل است از سجدهكننده و حجت برتر است از حجت پذير و البته به سجده كردن در برابر او زبون شدند و نبينى برخى از اين زبونى سرباز زدند و زير بار نرفتند و چگونه ملعون و مطرود شدند از ولايت خدا و دشمن او گرديدند و از اين سرخوردگى ، هرگز اميد رهائى ندارد .
و ديديم سبب فضل آدم بر فرشتهها همان دانش بود كه خدا عزّ و جلّ خاص او نمود نه آنان و اسماء را به او آموخت و هر چه را به او بيان كرد و بدانش خود بالاتر شد از نادانان ، و آنگه خدايش فرمود : تا آنها را از آنچه به او آموخته براى آگهى آنان پرسش كند كه به آنها نياموخته بود تا به آنها علوّ مقام و رفعت شأنش را بنمايد و بفهماند چطور او را براى دانش خود برگزيده و والائى او را روشن سازد .
و دانستيم كه چون توانا بر جواب او نبودند اين پرسش براى آزمايش بود نه براى تكليف آنها بجواب گوئى زيرا خدا تكليف ما لا يطاق نكند و اين پرسش براى وادار كردن آنها بود باعتراف به زير دستى آنها و نادانى آنها نسبت بدان چه خدا
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 284
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨٤