تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 282

مساهمون:

ص٢٨٢
ابتكارش كرد ، و گويا خدا با اين بيان آگهى بآفرينش عجيب او داده و باينكه خدا عزّ و جلّ بنده‌هايش را از آيات و بينات خود دارند و آنچه را مقتضى مصلحت و مناسب حالشان باشد آرد . 7 - از مجاهد و جز او روايت است كه خدا تعالى پس از خلق همه چيزها آدم را ، پسين روز جمعه با شتاب آفريد كه مبادا خورشيد غروب كند ، و روايت است كه چون جان در آدم دميده شد و ببالاهاى تنش رسيد و هنوز به پائينهاى آن نرسيده بود گفت : پروردگارا شتاب كن در آفرينشم پيش از غروب خورشيد . 8 - از ابن عباس و سدى روايت است كه چون آدم آفريده شد و جان در بيشتر تنش روان شد شتابانه بسوى ميوه‌هاى بهشت خيز كرد و گروهى گفتند : آهنگ جستن كرد ، و اينست معنى قول او
خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ
و هر سه جواب آخرى بنا بر اينست كه مقصود از انسان در آيه آدم عليه السّلام باشد نه ديگرى .