و روز آفتاب بىغرّش رعد ، و هميشه چون غرّش رعد را ميشنيد ميفرمود : منزه است كسى كه رعد تسبيح گويد بسپاس او ، و ابن عباس ميگفت : منزه است آنكه برايش تسبيح گويد .
و سالم بن عبد اللَّه بسندى از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم روايت كرده كه : چون غرّش رعد و صاعقه ميشنيد ميفرمود : بار خدايا ما را بخشم خود مكش ، و بعذابت نابود مكن ، و از اين بابت ما را معاف دار ، ابن عباس گفت : هر كه غرّش رعد شنود و گويد : سبحان الّذى
يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
، اگر برق گير شد گناهش بر من است .
«
وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ
» يعنى فرشتهها تسبيح گويند از ترس خدا ، ابن عباس گفته : ترس آنها از خدا مانند ترس آدميزاده نيست ، چنانست كه هيچ كدام نفهمند چه در راست و چپ آنها است و خوراك و نوشاك و هيچ چيز آنها را از عبادت خدا باز ندارد «
وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ
» يعنى بهر كه خواهد برساند و از هر كه خواهد بگرداند و عبارت دوم حذف شده و از امام پنجم عليه السّلام روايت است كه صاعقه به مسلمان و جز مسلمان رسد ولى به كسى كه در ذكر خداست نرسد ( پايان ) و رازى در ( ج 5 ص 682 ) تفسيرش ، در باره «
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ
» گفته در آن چند قول است .
1 - رعد نام فرشته است ، و آوازى كه شنيده شود ، تسبيح و تهليل او است از ابن عباس است كه يهود از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم پرسيدند رعد چيست ؟ فرمود : فرشتهايست كه گماشته بابر است و شلاق آتشين دارد كه با آن ابر را ميراند بدان جا كه خدا خواهد ، گفتند غرّشى كه از آن به گوش رسد ؟ فرمود : راندن ابر است و از حسن است كه آن يك آفريده خداست و فرشته نيست و بدين قول رعد نام فرشته است كه گماشته بابر است و آوازش تسبيح خداست و آن آواز را هم رعد نامند .
و مؤيد آنست آنچه از ابن عباس روايت است كه چون رعد را ميشنيد ميگفت : منزه است آن خدا كه تو تسبيح او گوئى و از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله است كه خدا ابر