تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 284

مساهمون:

ص٢٨٤

باب بيست و هفتم هواء ، طبقات هوا ، پديده هوا از سپيده و شفق و جز آنها

آيات قرآن مجيد

1 - ( 96 ) الانعام : شكافندهء سپيده دمها . 2 - المدثر ( 34 ) : و بامداد چون رخ نمايد و چهره گشايد . 3 - التكوير ( 18 ) : و بامداد چون بدمد . 4 - الانشقاق ( 16 - 18 ) نه ، سوگند بسرخى شب * و بشب و آنچه فراهم كند * و به ماه چون استوار گردد . 5 - الفجر ( 1 ) : سوگند بسپيده دم .

تفسير

: رازى ( ج 8 ص 484 ) گفته «
إِذا تَنَفَّسَ
» اشاره است بكامل شدن طلوع صبح ، در اين تعبير مجازى دو قول است . يكم : با بامداد وزش نسيمى است كه آن را دم صبح ناميده . دوم : شب تاريك را چون غمگينى به حساب آورده كه نفس او بند آمده و دلش گرفته و چون دم زند آسوده شود و طلوع صبح رهائى از اين اندوه است و از