گفته : يعنى پيك به پيغمبران بودند در پيغام و وحى خدا « پر داشتند » براى آنكه به آسمان بالا روند و به زمين فرود آيند ، برخى دو پر دارند و برخى سه و برخى چهار از قتاده است « فزايد در آنها هر چه خواهد » يعنى در آفرينش هر چه خواهد ، ابن عباس گفته : رسول خدا در شب معراج ديد جبرئيل 600 پر دارد ، و گفتهاند مقصود از فزودن در خلق آواز خوش است ، و گفتهاند : نمكداشتن چشمانست ، و از پيغمبر است كه : چهره زيبا ، آواز خوب ، و موى نيكو است .
رازى در ( ج 7 ص 30 ) تفسيرش گفته : كمترين پر پرنده دوتا است و بيشش فزونى است ، و قومى گفتهاند : پر اشاره به جهت است چون فوق خدا چيزى نيست و هر چه هست زير قدرت و نعمتش است ، فرشتهها روئى به خدا دارند كه از او فيض ستانند و به زير دستان رسانند آنچه ستانند بفرمان خدا چنانچه فرمود « فرو آورد آن را روح الأمين ، بر دلت ، 194 - الشعراء » و فرمود « آموختش سخت نيروها ، 6 - النجم » و آنها را مدبّرات امر وصف كرده و دو سو دارند و دو بال ، و برخى در انجام و كار خير واسطه دارند و سه سو و سه بال دارند ، و برخى چهار و بيشتر و آنچه نخست ذكر كرديم روشن است و مفسّران بر آن اتفاق دارند .
و در تفسير
وَ الصَّافَّاتِ صَفًّا
در ( ج 7 ص 123 - 125 ) گفته : اين سه وصف ( صافات ، زاجرات ، تاليات ) كه بدانها سوگند ياد شده بسا وصف يك چيز باشند و بسا از سه چيز جدا بنا بر اوّل در آن چند وجه است .
1 - وصف فرشتهها باشند به اين تقرير كه آنها براى عبادت در آسمانها صف ميكشند چنانچه خدا گزارش داده و فرموده « راستى ما البته ردهبندانيم ، 166 - الصافات » و گفتهاند : در هوا پر در پر صف شوند و انتظار فرمان خدا برند و بسا مقصود اين باشد كه پايه بندى شدهاند و هر كدام درجه مشخص دارند در شرف و فضل يا در جوهر و اثر كه اين درجهها چون صف تغيير پذير نباشند .
و امّا
فَالزَّاجِراتِ زَجْراً
ليث گفته : زجر شتر تشويق او است به راه رفتن