بيان : از كلام امام روشن مىشود كه مدار در تكليف ديدن ماه است ، و اختلاف فرض با اختلاف در ديد ماه زيانى ندارد .
7 - در اقبال ( 4 ) : بسندى از امام ششم عليه السّلام كه ماه رمضان آغاز سال است .
8 - در فقيه : ( 175 ) : از امام هفتم عليه السّلام كه اين دعا را در پيشواز آمدن سال بخوان كه هر كه آن را براى خدا و از روى اخلاص بخواند در آن سال از فتنه و آفت بر كنار ماند ، و دعا را ذكر كرده .
9 - در كافى ( ج 2 ص 65 - فروع ) و در تهذيب بسندى از امام ششم عليه السّلام كه شماره ماهها نزد خدا 12 ماه است در كتاب خدا روزى كه آسمانها و زمين را آفريده پس غرّه ماهها ماه خدا ماه رمضانست و قلب ماه رمضان شب قدر است ، و قرآن در شب يكم ماه رمضان فرود آمده و اين ماه را با خواندن قرآن پيشواز كن .
تبيين : « غره شهور » يعنى آغاز آنها ، در نهايه گفته : غره هر چيزى آغاز آنست ، در اخبار هم آمده كه آغاز سال ماه رمضانست ، يا مقصود اينست كه افضل و اكمل ماهها است ، در نهايه گفته : هر چه بهايش بالا رود غره باشد ، و بمعنى سپيدى هم است ، يعنى انوار معنويه دارد و معنى يكم روشنتر است ، و مشهور ميان عرب اينست كه آغاز سالشان محرّم است ، و اين امور از نظرها مختلف ميشوند و ممكن است آغاز سال شرعى ماه رمضان باشد و از اين رو شيخ در هر دو مصباح خود از آن آغاز كرده .
آغاز سال عرفى محرم است ، و آغاز سال مقدرات شب قدر است ، آغاز سال جواز خوردن و نوشيدن ماه شوّال است چنانچه صدوق در علل ( ج 1 ص 256 ) بسندش از فضل بن شاذان در علّت نماز عيد روايت كرده ، چون آغاز سال است كه در آن خوردن و نوشيدن حلال است ، زيرا نخست ماه سال نزد أهل حق ماه رمضانست .
و در ( ج 1 ص 257 علل ) گفته : علّت اختصاص ماه رمضان به روزه اينست كه
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 318
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٨