و نزديك شدن قيامت چون هر چه كم باشد اطرافش كوتاه ميشوند ( ج 1 ص 115 قاموس ) .
3 - در خصال ( 84 ) بسندش از امام پنجم عليه السّلام كه چون خدا ماهها را آفريد 360 روز بودند و شش روز دوران آفرينش آسمانها و زمين را از آنها كم كرد و از اين رو كوتاه شدند .
در علل ( ج 2 ص 244 ) بسندش از حماد مانند آن را آورده .
عياشى از صباح مانندش آورده .
4 - در فقيه : بسندش از پدر شعيب كه به امام ششم عليه السّلام گفتم : مردم روايت كنند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله ماه رمضان را 29 روز بيشتر روزه گرفته از 30 روز ، فرمود :
دروغ گويند ، رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله روزه نداشته جز ماه رمضان تمام ، فرائض كاستى ندارند ، خدا سال را 360 روز آفريده و آسمانها و زمين را در شش روز ، و آن را از 360 كم كرده ، و سال 354 روز شده ، و ماه رمضان 30 روز است كه خدا فرموده « تا كامل كنيد شماره را ، 185 - البقره » و كامل ماه تمام است ، شوال 29 روز است و ذو القعده 30 روز كه خدا فرموده است « وعده نهاديم با موسى سى شب ، 132 - الاعراف » ماه همچنين است ، پس همچنين ، يعنى يك ماه تمام است و يك ماه كم ، و ماه رمضان هرگز كم نباشد و ماه شعبان هرگز تمام نباشد ( 196 - فقيه ) .
توضيح : پيش دانستى كه سال قمرى طبق ارصاد 8 ساعت و 48 دقيقه بيش از 354 روز است ، و آنچه در خبر آمده است مبنى بر متعارف اهل حسابست كه كسر ناقص از نصف را سهل گيرند و به حساب نيارند و اگر 360 هم بىكسر باشد آن شش روز كه كم شده به همان اندازه كاستى دارند ، و شايد هم تمام باشند .
5 - در تهذيب : كه پرسش شد امام ششم عليه السّلام از اهلّه تا فرمود : مقصود ماههاى نو است ، چون ماه نو را ديدى روزه بدار ، و چون آن را ديدى افطار كن .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 316
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٦