در آن شب قدر است و آن شب بهتر از هزار ماه است ، و در آن هر امر محكمى حل و فصل مىشود ، و آن ماه آغاز سال است ، و در آن شب تقدير مىشود هر نيك و بد ، و هر زيان و سود ، يا روزى و مرگ تا يك سال آينده و از اين رو شب قدر نام گرفته .
و سيّد بن طاوس - ره - در كتاب اقبال گفته : بدان كه روايات را در آغاز سال مختلف يافتم كه آيا محرم است يا ماه رمضان ، ولى عمل هر كدام از علماء معتبر خودمان را ديدم و بسيارى از كتب علماء گذشته را خصوص ماه رمضان را آغاز سال دانند ، و شايد ماه روزه آغاز سال عبادت است و ماه محرم آغاز سال براى امور ديگر از تاريخ و مقاصد مردم زيرا خدا جلّ جلاله ماه رمضان را بزرگداشت و فرمود : « ماه رمضانى كه نازل شده در آن قرآن رهنماى مردم و روشنيها براى رهنمائى و جدائى حق از باطل ، 185 - البقره » زبان حال اين تعظيم اينست كه ماه رمضان بر ماهها پيش است .
و ديگر اينكه هيچ كدام از ماهها در قرآن نام برده نشدند ، و بزرگداشت ندارند مگر اين ماه كه ماه روزه است ، و گويا اين اختصاص بنام بردارى آگهى است - و خدا داناتر است - بر اينكه آن بيشتر از ماههاى ديگر است ، و ديگر براى آنكه اگر ماه رمضان آغاز سال باشد كه مخصوص بعباداتيست كه در جز آن نيست ، سال را با اين آمادگى و كوشش پيشواز كرده ، و اميد ميرود كه باقى سال را بر اين روش درست و مقصد نيك بپايان برد ، و ظاهر دلائل عقلى و بسيارى از دلائل نقلى اينست كه سرآغاز دخول در كارها زمينه و آمادگى و كمك هستند براى ميانه آنها و پايان آنها در هر حال ، و براى آنكه در آنست شب قدر و اندازه عمرها و برآورد آرزوها در آن نوشته شوند ، و اين هم خود يك آگهى است بر اينكه ماه روزه آغاز سال است .
و گويا گشايشى است براى بندههاى خدا در آغاز سال كه طولانىترين عمرها و رسيدن بآرزوها را درخواست كنند تا در آخرش بدان رسند ، و ورود و خروج
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٩