در آن را بپسندند و سپاس نهند .
و محمّد بن يعقوب ( ج 1 ص 160 فروع - كافى ) و ابن بابويه در كتابهاى خود بدين لفظ كه از ابن يعقوبست از امام ششم عليه السّلام روايت كردند كه فرمود : شب قدر آغاز سال است و همان پايان آنست و ديگر آنكه اخبار ناطقه باينكه ماه رمضان آغاز سال است از تقيه دورترند و به مقصود خاندان نبويه نزديكتر ، و بس است تو را گواه و آگهى و تأكيد آنچه در ضمن دعاهاى منقول است براى اول ماه رمضان كه آن آغاز سال است بطور مشخص و مقرون ببيان ( 4 - الاقبال ) 10 - در خصال ( 85 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام در تفسير قول خدا عزّ و جلّ « راستى شماره ماهها نزد خدا 12 ماه باشند در كتاب خدا روزى كه آفريد آسمانها و زمين را » فرمود : محرم است ، صفر ، ربيع اول ، ربيع آخر ، جمادى الاولى ، جمادى الآخرة ، رجب ، شعبان ، شهر رمضان ، شوال ، ذو القعده ، ذو الحجه ، چهار آنها حرام است : بيست روز ذى الحجه با محرم و صفر و ماه ربيع الاول و ده روز از ربيع الآخر .
بيان : ماهها كه در اين خبر بعنوان حرام ذكر شدهاند ماههاى گردش و آزادى مشركانست كه خدا فرمود : « پس بگرديد در زمين چهار ماه ، 2 - برائه » و مشهور اينست كه آغاز آنها روز عيد قربان بوده تا دهم ربيع الآخر ، و گفتهاند : از اول شوال بوده تا آخر محرم ، زيرا اين آيه در ماه شوّال نازل شده ، و گفتهاند : از دهم ذى قعده است تا دهم ربيع الاوّل ، زيرا حج در آن سال در ماه ذى قعده بوده ، و بهر تقدير اين چهار ماه جز ماههاى حرام ثابتند ، و مخصوص به همان سال بودند و اين اصطلاح ديگريست براى ماههاى حرام جز آنچه مشهور است ، يا اينكه از خبر چيزى افتاده است و شايد اين روشنتر است 11 - در خصال ( 85 ) در خطبه پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله در ايام تشريق : أيا مردم راستى كه زمان بگردش خود افتاده ، و آن امروز بشكلى است كه در روز آفريدن خدا آسمانها را و زمين را بود ، و راستى كه شمارهء ماههاى سال نزد خدا 12 ماه
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 320
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٢٠