و در همان بسندش از آن امام مانندش را آورده است .
در المقنعه هم از امام صادق عليه السّلام مانندش را آورده .
بيان : مقصود از اهلّه همانست كه در قول خدا تعالى است « ميپرسندت از اهلّه » و امام آن را دليل آورده كه مدار احكام شرع رؤيت ماه است ، چنانچه شيخ - ره - در تهذيب گفته : معتبر در شناخت آغاز ماهها همان ديدن ماه نو است نه شماره كه برخى از مسلمانان اندك بدان معتقدند و دليل آن قول خدا تعالى عزّ و جلّ است « ميپرسند از ماههاى نو بگو آنها اوقات مردم و حج ميباشند ، 189 - البقره » و خدا بيان كرده كه مناط وقتشناسى همان ديد ماه نو است ، و اگر شماره مناط بود ديد ماه نو در شناخت اوقات مناط نبود ، زيرا به شماره رجوع ميكردند نه جز آن و اين خلاف قرآنست .
و ماه نو را هلال گفتند براى آنكه با ديد آن آواز بلند كنند و تكبير و تهليل گويند ، و آواز گريه نوزاد را هنگام زادن او استهلال گويند ، و ماهها را شهر گفتند چون با ديد ماه مشهور مىشود ، و كسى كه پندارد شماره براى روزها و حساب براى ماهها و سالها كافى است نيازى بنشانهگذارى ماهها با ديدن ماه نو ندارد و هلال و شهر در زبان عرب بىمعنا مىشود چنانچه گفتيم ( پايان ) .
ميگويم : در برخى از سخن او راه اعتراض باز است و ما آن را در جاى خودش ياد كنيم ان شاء اللَّه .
6 - در تهذيب : از محمّد بن عيسى كه ابو عمر به آن حضرت نوشت اى آقايم به من بفرما كه بسا ماه نو شهر رمضان بر ما مشكل مىشود و آن را نبينيم ، و در آسمان هم مانعى نيست ، مردم افطار كنند و ما هم با آنها افطار كنيم ؟ و مردمى حسابدان نزد ما هستند كه گويند در همين شب ماه در مصر و آفريقا و اندلس ديده مىشود ، آيا گفته اهل حساب در اين باب معتبر است و فريضه مردم در شهرهاى مختلف مختلف مىشود ، و روزه آنها جز روزه ما مىشود و افطار آنها جز افطار ما ؟ پس نگارش كرد ، با شك روزه مدار ، با ديد ماه افطار كن و با ديد آن روزه دار .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 317
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٧