القلم : ن و قلم و آنچه بنگارند ( آيه - 1 ) .
النبأ : و هر چيزى را شمرديم در كتاب ( آيه - 29 ) .
البروج : بلكه آن قرآنيست نيكو در لوح محفوظ ( آيه 21 - 22 ) .
تفسير :
طبرسى در ( ج 5 ص 144 مجمع ) گفته : « همه در كتاب مبين باشند » گزارشى است از خدا سبحانه كه همه آن نوشته است در كتابى روشن ، و آن لوح محفوظ است ، و همانا آن را ثبت كرد ، با آنكه هيچ آفريدهاى از علمش نهان نباشد براى اينكه لطفى براى فرشتهها باشد يا براى هر كه از آن گزارش دهد .
و در تفسير « علمها عند ربي » گفته : يعنى كردارشان نزد خدا نگهداشته شده و سزاى آنها را ميدهد ، يعنى علم كردارشان نزد پروردگار من است در كتابى كه لوح محفوظ باشد ، و مقصود اينست كه اعمال آنها ثبت شده بر آنها ، و گفته شده مقصود از كتاب آنست كه فرشتهها نويسند «
لا يَضِلُّ رَبِّي
» يعنى چيزى از علم او نرود ، و گفتهاند يعنى خطا نكند پروردگارم « و لا ينسى » فراموش نكند يا واننهد .
رازى در ( ج 6 ص 259 ) تفسيرش گفته : در شرح قول خدا « راستى آن در كتاب است » كه در كتاب دو قول است .
1 - ابى مسلم گفته : كتاب حفظ و ضبط و بستن است ، گويند : كتبت المزادة يعنى در توشهدان را بستم و آنچه در آنست محفوظ نمودم ، و معنى كتاب ميان مردم حفظ آنست كه با آن معامله كنند و مقصود از قول خدا « راستى كه آن در كتاب است » اينست كه نزد خدا محفوظ است .
2 - گفتهء اكثر مفسران كه هر چه را خدا در آسمانها و زمين پديد آرد آن را در لوح محفوظ بنگارد ، و اين بهتر است زيرا قول يكم گرچه از نظر ماده لغت درست است ، ولى بايد لفظ را بمعنى معروف حمل كرد ، و معلوم است كه كتاب چيزيست كه امور در آن نويسند و اين معنى بهتر است ، ولى توهم شود كه دانش خدا در نوشته است ، و بعلاوه چه سودى در اين نوشته هست ؟ و پاسخ از يكم اينست