ملكوت خود تنها بود ، و در جبروتش يكتا ، پس از نور او پرتوى تافت و از روشنى او پارهاى درخشيد ، و آن نور در ميان اين صورتهاى نهانى گرد آمد و با صورت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم موافق شد و خدا فرمودش : توئى برگزيده و انتخاب شده ، به تو بسپارم نورم را و گنجينههاى هدايتم را ، و بخاطر تو زمين را پهن كنم و آسمان را برافرازم ، و آب را بياميزم ، ثواب و عقاب مقرر سازم ، و بهشت و دوزخ را ، و خاندانت را برهبرى برگمارم ، و از دانش نهانم به آنها دهم تا به آنها نهان نماند هيچ نكته باريك و از آنها هيچ نهانى نديده نباشد ، و آنها را حجّت بر خلقم سازم ، و آگاهكننده بر دانشم و يگانگيم .
سپس خدا گواه بر پروردگارى و خلوص در يگانگى را برگرفت ، و پس از اين تعهد انتخاب محمّد را بديد مردم نهاد ، و به آنها نمود كه هدايت با او است ، و نور از او است و امامت در خاندان او باشد ، براى پيش داشتن روش عدالت ، و تمام كردن حجّت سپس خداوند خلق را در غيب خود نهان ساخت و در مكنون علمش پنهان كرد ، سپس عوالم را برپا داشت ، و زمان را گشود ، و آب را برهم زد ، و كف را برانگيخت و دود را برجهاند ، و عرشش بر روى آب قرار گرفت ، و زمين را بر پشت آب پهن كرد سپس آنها را بفرمانبرى خواند ، و گردن بپذيرش نهادند ، سپس فرشتهها را از نور نبوّتى كه برآورده بود آفريد ، و انوارى اختراع كرد ، و نبوّت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را قرين توحيد خود ساخت ، و نبوت او در آسمان شهرت گرفت پيش از آنكه در زمين مبعوث شود .
و چون خدا آدم را آفريد برترى او را بر فرشتهها پديد كرد ، و به آنها نمود كه از پيش دانش مخصوصى به او داده ، از آن راه كه نام اشياء را از آنها جستجو كرد ، و خدا آدم را محراب و كعبه و قبله نمود ، و انوار و روحانيان و ابرار را بسجدهء او واداشت سپس آدم را بر سپرده به او آگاه كرد : و اهميت امانت كه به عهده او است روشن ساخت باينكه او را نزد فرشتهها پيشوا ناميد ، و حظ آدم اين بود كه از پرده نورنمايش آگاه كرد و سخن گفت .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٠