شعيب به او گفت : مردم روايت ميكنند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم 29 روز ماه رمضان را بيشتر روزه گرفته تا سى روز آن را ، فرمود : دروغ ميگويند ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روزه نگرفته آن را مگر سى روز تمام ، واجبات كم نباشند ، خدا سال را 360 روز آفريد ، و آسمان و زمين را در شش روز آفريد و از 360 كنار نهاد و سال 354 روز شد ، و ماه رمضان 30 روز است كه خدا فرموده « و تا كامل كنيد شماره را » و كامل ماه تمام است .
شوال 29 روز است و ذو القعده 30 روز چون خدا عز و جل فرمايد « وعده كرديم با موسى سى شب » و ماه چنين است و سپس جنين ، يعنى يك ماه تمام و يكى كم و ماه رمضان هرگز كم نباشد و ماه شعبان هرگز تمام نيست .
تبيين : [ بيانى در بارهء تخصيص آفرينش جهان در شش روز ]
برخى محققان علت تخصيص آفرينش جهان را به شش روز چنين بيان كرده : كارهاى خدا روى حكمت و صلاح است ، و حكمتش در آفرينش خلق خود دو قسم است .
1 - يكباره بىتوقف بر ماده و مدّت صادر شود .
2 - در مدتى كه ماده آن بتدريج آماده گردد صادر شود . آبى كه ماده همه امور جسمانى بود از قسم يكم بود و خلق آسمانها و زمين و مانند آنها از قسم دوم ، و همه مليين و جمعى فلاسفه بر آن اتفاق دارند ، و آنچه مفسران گفتهاند كه آفرينش آسمانها و زمين بطور ابداع و از لاشىء بوده درست نيست ، و دليلش خطبههاى امير المؤمنين عليه السّلام و جز آنها است .
سپس قسم دوم نسبت بهر آفريده اندازه معين از زمان را خواستار است چنانچه ملاحظه مىشود كه عادت خدا در خلق گياهها از مواد عنصرى و هم انواع جانداران از نطفه در رحم مادر مدتى لازم دارد ، بنا بر اين خلق آسمانها و زمين از ماده آب در زمان مقدر از اين باب است ، و حكمت اين خلق تدريجى در زمان محدود معلوم نيست ، زيرا از اسرار قضا و قدر است و عقل بشر بدان راه ندارد و به همين جهت بازرسى از اسرار قدر بر ما و بلكه برخى مقرّبان و مرسلان غدقن شده است در قرآن