آسمانها و زمين پرسيدند ، فرمود : خدا زمين را روز يك شنبه و دوشنبه آفريد ، و كوهها و منافع آنها را روز سه شنبه ، و در چهارشنبه درخت و آب و شهرها و آبادانى و ويرانى را آفريد ، و اين شد چهار روز و خدا تعالى فرمود « بگو آيا شما كافريد به آن كه آفريد زمين را در دو روز - تا گفت - در چهار روز برابر براى پرسش كنان » روز پنجشنبه آسمان را آفريد ، و روز جمعه اختران و خورشيد و ماه و فرشتهها تا سه ساعت بغروب كه در اول ساعت آن برگها را آفريد ، هنگامى كه ميميرد هر كه مرده و در دوم آفت براى هر سودمند آفريد ، و در سوم آدم را آفريد و در بهشت جاى داد و ابليس را فرمود بر او سجده كند ، و در ساعت آخر او را برآورد .
يهود گفتند : سپس چه شد اى محمّد ؟ فرمود : سپس استوار شد بر عرش ، گفتند درست گفتى اگر تمامش ميكردى ، و خودشان گفتند : سپس آرميد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در خشم شد به سختى و اين آيه نازل شد « و البته كه آفريديم آسمانها و زمين را و آنچه ميان آنها است در شش روز و هيچ خستگى بما نرسيد شكيبا باش بر آنچه ميگويند » ( ق - 38 و 39 ) ( درّ منثور ج 5 ص 360 ) 173 - از ابن جريج در قول خدا « و بركت داد در آن » گفت هر چه براى آدميزاده سودمند است مبارك است ( در منثور ج 5 ص 360 ) 174 - از ابن عباس در قول او « و مقدّر كرد در آن قوتهايش را » گفت جويها را شكافت ، درختها را كشت ، كوهها را نهاد و درياها را روان كرد ، و در هر كدام فائدهاى نهاد كه در ديگرى نيست .
175 - عكرمه در قول خدا تعالى « و مقدر كرد در آن قوتهايش را » گفت :
در هر سرزمينى مقدّر كرد چيزى را كه در جز آن خوب نيست .
176 - و از ابن جبير كه گفت : مقصود معاش آنست .
177 - و از حسن كه گفت : ارزاق آنست .
178 - از ابن عباس كه گفت : خدا آسمانها را از دود آفريد ، سپس خلق زمين را آغاز كرد در روز يك شنبه و روز دوشنبه و اينست قول او « آيا شما كافر
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 147
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٧