شرح - از مجلسى ره -
« قوله الخنازير على لسان داود »
مشهور ميان مفسران و مورّخان ظاهر آيهء كريمه بلكه صريح آن عكس اينست كه در اين حديث است آنجا كه در داستان اصحاب سبت فرمايد ( 167 - الاعراف ) با آنها گفتيم كه ميمونهاى رانده شده باشيد و در بسيارى از روايات ما همچنين وارد شده است يعنى مسخ يهود به صورت ميمون در زمان داود ( ع ) بوده است و مسخ بخوك در زمان عيسى ( ع ) و شايد كه اين سهو از نسخه نويسان روضه كافى باشد ولى در تفسير عياشى و على بن ابراهيم با مضمون اين حديث موافقت شده است و ممكن است در اين جادو وجه گفته شود :
1 - اين خبر اشاره بداستان اصحاب سبت نباشد و مسخ آنان در زمان داود ( ع ) دو بار باشد كه يك بارش مسخ بخنازير بوده است .
2 - در زمان هر دو پيغمبر بهر دو صورت مسخ شده باشند و مقصود آيه هم اين باشد كه بعضى از آنها ميمون شدند و مؤيد آنست آنچه بيضاوى گفته است :
گفته شده كه اهل ايله چون در روز شنبه تجاوز كردند خداوند به زبان داود ( ع ) آنها را لعن كرد و به صورت ميمون و خوك در آمدند و چون اصحاب مائده عيسى كه از آسمان بر او نازل شد كفر ورزيدند عيسى در باره آنها نفرين كرد و به آنها لعن كرد و همه خوك شدند و آنها پنج هزار تن مرد بودند .
و شيخ طبرسى گويد در معناى آن گفتهاند به زبان داود لعن شدند و همه خوك شدند - از حسن و مجاهد و قتاده .
امام باقر ( ع ) فرموده است داود اهل ايله را كه در شنبه تجاوز كرده بودند لعن كرد تجاوز آنها در زمان داود ( ع ) بود داود در باره آنها عرض كرد خدايا لعنت را بمانند رداء و بمانند كمر بند در بر آنها كن و خدا آنها را ميمون كرد و اما عيسى لعنت كرد آن كسانى كه مائده بر آنها نازل شد و سپس كفر ورزيدند .
241 - ( 1 ) از عمران بن ميثم از امام صادق ( ع ) فرمود مردى بر امير المؤمنين ( ع ) قرائت كرد ( 33 - الانعام )
فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ
- راستى كه آنها تو را تكذيب نكنند .
بلكه آيات خدا را انكار كنند .
على ( ع ) فرمود : آرى به خدا هر چه سختتر و بىدريغ او را تكذيب كردند ولى لفظ آيه بتخفيف است
« لا يُكَذِّبُونَكَ »
يعنى امر باطلى نياورند كه بوسيلهء آن حق تو را دروغ سازند و از ميان ببرند .
شرح - از مجلسى ره - قوله تعالى
« فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ »
شيخ امين الدين طبرسى گفته است نافع و كسائى و اعشى از ابى بكر همه قرائت كردهاند لا يكذبونك بتخفيف و آن قرائت على ( ع ) است