242 - ( 1 ) از ابى بصير گويد از امام باقر ( ع ) و يا از امام صادق ( ع ) پرسيدم از قول خدا عز و جل ( 93 الانعام ) « چه كسى ستمكارتر است از كسى كه بدروغ به خدا افتراء بندد يا گويد به من وحى شده است با اينكه چيزى به او وحى نشده است » .
فرمود : اين آيه در باره ابن ابى سرح نازل شده است آن كسى كه عثمان او را بولايت مصر بر گماشت و او همان كسى بود كه رسول خدا ( ص ) روز فتح مكه خونش را هدر كرد و او براى رسول خدا ( ص ) قرآن را مينوشت و چون خدا عز و جل نازل ميكرد «
أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
» او مينوشت
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
، رسول خدا ( ص ) به او ميفرمود اين را كنار بگذار كه
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
و ابن ابى سرح بمنافقان ميگفت من از خود بمانند همان را ميگويم كه او از نزد خداوند مىآورد و او به من اعتراض نميكند و آن را عوض نميكند و خدا تبارك و تعالى در باره او نازل كرد آنچه را كه نازل كرد .
شرح - از مجلسى ره - قوله تعالى
« وَ مَنْ أَظْلَمُ »
شيخ طبرسى گفته است اختلاف دارند كه اين آيه در باره چه كس نازل شده است و در آن چند قول است :
1 - جمله اول «
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ
» در باره مسيلمه نازل شده است كه بدروغ خود را پيغمبر دانست و جمله دوم «
سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ
» در باره عبد اللَّه بن ابى سرح نازل شده كه از نويسندگان وحى بود و پيغمبر به او ميفرمود بنويس عليما حكيما او مينوشت غفورا رحيما - يا ميفرمود بنويس غفورا رحيما و او مينوشت عليما حكيما و مرتد شد و به مكه رفت و گفت من هم مانند آن چه را خدا نازل كرده نازل ميكنم - از عكرمه و ابن عباس و سدى و مجاهد و فراء و زجاج و جبائى هم آن را اختيار كردند و از امام باقر ( ع ) هم روايت شده است .
2 - همه آيه در باره ابن أبى سرح نازل شده .
3 - همه آن مخصوص مسيلمه است .