بود ؟ ( 1 ) گفتند : لوده بود ، يعنى دنبال زنها ميرفت پس رسول خدا ( ص ) فرمود خدا او را رحمت كند به خدا كه مرا سخت دوست ميداشت و اگر بنده فروش هم بود هر آينه خدايش مىآمرزيد ( در اين عبارت نكوهش سختى است از بنده فروشى شايد مقصود كسى باشد كه آزادان را بناحق و از روى تعمد اسير كند و بفروشد - از مجلسى ره ) .
در مدح شيعه
32 - ( 2 ) از ميسر گويد شرفياب حضور امام صادق ( ع ) شدم ، فرمود حال هم مذهبان و يارانت چگونه است ؟ گفتم : قربانت ماها در نزد آنان ( مسلمانان سنى مآب ) از جهود و ترسا و گبر و آنان كه مشركند بدتريم .
گويد امام تكيه زده بود ، برخاست نشست و سپس فرمود : چه گفتى ؟ گفتم به خدا سوگند كه ما شيعه در نزد مخالفان از جهود و ترسا و گبر و آنها كه مشركند بدتر هستيم ، در پاسخ فرمود : هلا به خدا سوگند از شماها دو تن هم بدوزخ نروند نه به خدا كه يكى هم نرود به خدا سوگند شماها هستيد كه خداوند عز و جل فرموده است ( 61 - ص ) و گويند ( دوزخيان ) چه شده است ما را مردانى را در دوزخ ننگريم كه آنها را از اشرار بر ميشمرديم .
62 - ما آنان را بباد مسخره مىگرفتيم ( يعنى مذهب آنها را مضحكه و بازيچه ميشمرديم ) يا بلكه ديده ما از آنها لغزيده است ( و از بس خرد و كوچكند به چشم ما نمىآيند ) 63 - راستى كه اين حق است و درست كه دوزخيان با هم ستيزه كنند .
سپس فرمود ( ع ) : به خدا شما را در دوزخ جستجو كنند و از شماها هيچ كس را نيابند .