ما در كتاب چيزى را فروگذار نكرديم پاسخ گوئيم كه البته قرآن همين طور است و در آن بيان هر چيزى موجود است ولى بعضى مندرجاتش منصوص و آشكار و مورد اتفاق است و بعض مندرجاتش مختلف فيه است و بايد كسى باشد كه حقيقت را در مورد اختلاف براى ما بيان كند زيرا اختلاف از فهم قاصره ناشى شده و در واقع و حقيقت قرآن اختلافى نيست زيرا خداى عز و جل ( در سوره نساء آيه 82 ) ميفرمايد « اگر از نزد جز خدا بود در آن اختلاف بسيارى مىيافتند و ناچار بايد قرآن مبين و مميزى داشته باشد با براهين واضحه اى كه خردها را خيره كند و حجت را تمام كند چنانچه در امتهاى گذشته هم ناچار مبينى بايست بوده است كه در موارد اختلاف امت در كتاب پيغمبرش حكم باشد و اهل تورات به همان تورات بىنياز نبودند و نه اهل انجيل به همان انجيل و نه اهل زبور به همان زبور با اينكه خداى عز و جل بما خبر داده از اين كتب كه نور و هدايت در آنها بوده پيغمبران بدانها حكم ميكردند و هر چه محتاج بودند در آنها مندرج بوده است ولى با اين حال خداوند آنها را به همان دانستن ناقص خود نسبت به اين كتابها واگذار نكرد و پياپى رسول و پيغمبر براى آنها فرستاد و براى هر رسولى هم جانشين و حجتى براى امت معين نمود و آنها را فرمان داد از او پيروى كنند و پذيرا باشند تا پيغمبر ديگر بيايد تا براى مردم بر خدا حجتى نباشد و اوصياء پيغمبران را مجريان احكام كتابهاى خود نمود و فرمود ( در سوره مائده آيه 44 ) حكم ميكنند بدان پيغمبرانى كه اسلام آوردند براى آنان كه هدايت شدند و ربانيون و احبار بدان چه نگهداشتند از كتاب خدا و بر آن گواه بود سپس خدا پس از پيغمبر ما رشته رسولان خود را قطع كرد و براى ما هاديانى از عترت و خاندانش معين كرد تا ما را براستى هدايت كنند و كورى را از ما بزدايند و اختلاف و تفرقه را از ما بر طرف سازند معصوم باشند ، تا ما از خطا و لغزش آنان ايمن باشيم و آنها را قرين قرآن كرده است و بما دستور داده
كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — صفحة 379
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٧٩