تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 146

مساهمون:

ص١٤٦
وَسُكَّانُها ، وتَرْجُفُ الأَرْضُ وُعمَّارُها ، وَتَمُوجُ البِحارُ وَمَنْ يَسْبَحُ فِي غَمَراتِها . الحَمْدُ للَّهِ الَّذِي هَدانا لِهَذا وَما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدانا اللَّه . الحَمْدُ للَّهِ الَّذِي يَخْلُقُ وَلَمْ يُخْلَقْ ، وَيَرْزُقُ وَلا يُرْزَقُ ، وَيُطْعِمُ وَلا يُطْعَمُ ، وَيُمِيتُ الأَحْياءَ ، وَيُحْيِي المَوْتَى ، وَهُوَ حَيٌّ لا يَمُوتُ ، بِيَدِهِ الخَيْرُ ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . « ستايش خداى را كه ترسندگان را ايمن كند و درستكاران را برهاند و مستضعفان را بر كشد و مستكبران را پست كند و سلطه‌دارانى را هلاك و ديگران را جانشين آنها سازد و ستايش خداىِ درهم شكنندهء جبّاران ، نابود كنندهء ستمگران ، رديابندهء گريزندگان ، به كيفر رسانندهء ستمگران ، فرياد رس فرياد خواهان ، مرجع نيازهاى نيازمندان و تكيه‌گاه مؤمنان را . ستايش خداى را كه از خشيت او آسمان و ساكنانش و زمين و آباد كنندگانش بر خود مىلرزند و دريا و آنچه در اعماقش شناور است مىجنبند و مى جوشند . ستايش خداى را كه ما را به اين هدايت كرد و راه نمىيافتيم اگر خدا هدايتمان نمىكرد ، ستايش خداى را كه مىآفريند و آفريده نشده ، روزى مىدهد و كسى روزى دهِ او نيست ، اطعام مىكند و اطعام نمىشود ، و زندگان را مىميراند و مردگان را زنده مىكند و خود زنده‌اى است كه نمىميرد ، خير در دست اوست و او بر هر چيزى تواناست . . » دعاها واقعيت درونيى از آن انسان را كه در رفتارهاى اجتماعى او تأثير مىگذارد درمان و چاره مىكنند ، وقتى در يكى از بخشهاى دعا مىانديشيم ، ناچار مىپرسيم : اين بخش از دعا چارهء كدام امر است و چه كارى را پيش مىبرد ؟ و كدام انحراف را تصحيح مىكند ؟ و در جهت جبران كدام ضعف و عجز مىكوشد ؟ و به تعبير ديگر هدف خاص اين يا آن كلمهء دعا چيست ؟ هنگامى كه در اين مسائل ، عميق مىشويم ، نخست به شناخت نقطه ضعفهايمان مىرسيم و سپس چگونگى درمان اين نقطه ضعفها را از طريق دعا