امّا او آنان را عفو مىكند ، « ستايش خداى را بر عفوش بعد از قدرتش » ، خدا اين گونه بر بندهء خويش صبرى طولانى مىورزد و خشم خود را بر او نازل نمىكند ، انسانى را گاه دهها سال مهلت مىدهد در حالى كه آن انسان در گناه و عصيان سرگردان است ، تا شايد درآخر ، راه يابد و به راه رشد و هدايت بزگردد . « ستايش خداى را بر بردبارى طولانيش هنگام غضب در حالى كه بر هر آنچه خواهد ، تواناست » ، خدا عليرغم قدرت و جبروتش عفو مىكند و بردبارى و شكيبايى بر گناهكاران نشان مىدهد ، عفو و بردبارى و صبر از اسماء حسناى او هستند .
5 - دعا ميانهء پيدا و ينهان
الحَمْدُ للَّهِ خالِقِ الخَلْقِ ، باسِطِ الرِّزْقِ ، فالِقِ الإِصْباحِ ، ذِي الجَلالِ وَالإِكْرامِ وَالفَضْلِ وَالإِنْعامِ الَّذِي بَعُدَ فَلا يُرَى ، وَقَرُبَ فَشَهِدَ النَّجْوَى ، تَبارَكَ وَتَعالَى . الحَمْدُ للَّهِ الَّذِي لَيْسَ لَهُ مُنازِعٌ يُعادِلُهُ ، وَلا شَبِيهٌ يُشاكِلُهُ ، وَلا ظَهِيرٌ يُعاضِدُهُ ، قَهَرَ بِعِزَّتِهِ الأَعِزَّاءَ ، وَتَواضَعَ لِعَظَمَتِهِ العُظَماءُ ، فَبَلَغَ بِقُدْرَتِهِ ما يَشاءُ .
« . . . ستايش خداى را كه آفرينندهء خلق است و گسترانندهء روزى و شكافندهء صبحها ، صاحب شكوه و بزرگوارى است و داراى فضل و انعام ، آنكه آنچنان دور است كه ديده نمىشود و آنچنان نزديك كه نجوا را مىشنود و تبارك و تعالى است ، ستايش خداى را كه منازعى ندارد تا همتاى او باشد و شبيهى كه همانند او و پشتيبانى كه ياوريش كند ، با عزّت خود عزيزان را مقهور كرد و بزرگان در برابر بزرگيش تواضع كردند ، پس با قدرتش به آنچه مىخواست رسيد . . . »
ستايش خداى را كه آفرينندهء خلق است و گسترانندهء روزى و شكافندهء صبحها ، صاحب شكوه و بزرگوارى است و داراى فضل و انعام ، آنكه آنچنان دور است كه ديده نمىشود و آنچنان نزديك كه نجوا را مىشنود و تبارك و تعالى است .