عطاى او نامحدود است وجودش حدّ و مرزى ندارد .
خدا به پيامبرش حضرت محمّد صلى الله عليه و آله - كه از شريفترين همهء خلايق قرارش داده و از همهء پيامبران برتريش نهاده و از نعمتها ، شرف و نيكنامى به او چيزى عطا كرده بود كه به هيچكس نداده است تا آنجا كه نام او را قرين نام خود كرده و در كنار اسم خود ذكر نموده بود - خطاب مىكند كه :
( وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسَى أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَاماً مَّحمُوداً ) .
( سورهء اسراء ، آيهء 79 )
« پارهاى از شب را بيدار و متهجّد باش كه نماز شب ، خاصّ از آنِ توست ، شايد خدا تو را به جايگاه ستودهاى برانگيزد . »
و نيز مىگويد :
( . . . وَقُل رَبِّ زِدْنِي عِلْماً ) .
( سورهء طه ، آيهء 114 )
« بگو خدايا دانشم بيفزاى . »
و اين يعنى : خدا حتّى به پيامبرى كه اين نعمتهاى فراوان را به او عطا كرده نمىگويد : بس است ، بلكه او را بر نيايش و درخواست برمىانگيزد تا فضل و عطاى افزونترى به او دهد ، پس خدا « بسيارى بخشش ، جز بر جود و كرمش نمىافزايد . »
آيا مىدانيد كه بخيل ، عاجز و فقير كيست ؟
- ماييم ؟ وقتى كسى كنار دريا بايستد ، امّا آبى برنگيرد ، آيا دريا بخيل است ؟
وقتى تشنهاى بر كنارهء رودى بايستد امّا دستش را دراز نكند كه مشتى آب برگيرد و تشنگى را با آن فرونشاند ، در اين ميان بخيل كيست ؟ رود جارى يا اين انسان ؟
و انسانى نيز كه از خدا فضل و نعمت نطلبد ، بخيل اوست .
ولى خداوند رحمت ، عطاى واسع و گسترده دارد وجود و كرمش بى حدّ و مرز است ، مىفرمايد : مرا بخوانيد تا براى شما استجابت كنم . . . امّا انسان از دعا
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 118
مساهمون: كمال نژاد
ص١١٨