كه به نام شاپور شاهزادهء ايرانى كه به بخارا نقل مكان كرده بوده خوانده شده است . وى از بخار خدات زمين دريافت كرد و در اينجا كاخى ساخت و روستاى وردانه را احداث كرد . اريقى به اين روستا آوردند . اميران وردانه كه لقب وردان خدات داشتند تا آغاز قرن هشتم ميلادى . رقيبان بخار - خداتان شمرده مىشدند . وردانه را حتى قديمتر از بخارا مىدانستند . اين روستا از لحاظ سوق الجيشى ( همچون نقطهء مرزى با تركان صحرانشين ) و صنعتى و تجارى اهميت فوق العاده داشته « 1 » . در عصر جديد اين محل تومن وردانزى را - كه بخش مهمى از آن در سال 1868 ميلادى ( 1285 هجرى ) از ريگ پوشيده شده بوده « 2 » تشكيل مىداده .
3 -
خرقان : ( خرغان ) عليا : رستاقى به اين نام بيرون از حصار بزرگ و محتملا نزديك روستاى خرقانكت سابق الذكر ( خرقانكت ) در شمال زرافشان و مقابل كرمينيه قرار داشته .
4 -
خرقانرود : محتملا اين اريق خرقان سفلى را مشروب مىكرده .
اين رستاق درون حصار بزرگ قرار داشته . خرقانرود ، بنا به گفتهء استخرى
هامش
( 1 ) - نرشخى ، چاپ شفر ، 14 .
( 2 ) - . 108 .S، «Sogdiana» ،Tomaschekاين تومن هم به نام نهر خوانده شده بود ( اكنون « شافركام » ) . رجوع شود به :
حافظ تانيش ، « عبد اللّه نامه » ، نسخهء خطى موزهء آسيائى ، ورق 385 . اكنون در نزديكى قريهء عرب خان نهر به دو « شافركام » كهنه و نو - تقسيم مىشود . اى . ماركوارت ( 62 .Die Chronologie , S) به خطاShahpur - Kamرا « خواست شاپور » ترجمه مىكند و وردانه را باFa - ti( فاتى ) چينى يكى مىداند . همچنين رجوع شود به :Documents » index» .Chavannes