استفاده از هواى سالم به آن سرزمين روى آورده بودند .
وياتكين اين قريهء مسيحى را همان كنگر كنونى - در بخش ارگوت مىداند « 1 » . [ « ارگو ؟ » در تاريخ بدخشان - مترجم ] .
اما راجع به رستاقهاى شمالى . . . دوتا از آنها ، يعنى ياركث و بورنمد ، در مرز ناحيهء بعدى مجاور يعنى اسروشنه قرار داشتند . آب زرافشان به اين قسمت نمىرسيده . مزارع به وسيلهء آب چشمهها و نزولات جوى آبيارى مىشده .
در تأليف سمعانى « 2 » ياركث جزو اسروشنه قلمداد شده . ياقوت « 3 » بورنمد را هم جزو اسروشنه مىشمارد . بورنمد در چهار فرسخى زامين بر سر شاهراه سمرقند قرار داشته « 4 » . رستاق بوزماجن از اريقى به همان نام مشروب مىشده . شهر عمدهء آن باركث يا اباركث بوده « 5 » و بر شاهراهى كه از سمرقند به سيردريا ممتد بوده قرار داشته و فاصلهء آن با سمرقند چهار فرسخ بوده است « 6 » .
هامش
( 1 ) - « در جغرافياى تاريخى » ، ص 159 و بعد ؛ « مطالب و مدارك » ، ص 37 .
در شمال غربى ارگوت ، و نزديكى قريهء صوفيان نقشهاى مسيحى باشكل صليب و خطوط سريانى كشف شده بوده . رجوع شود به : بارتولد ، « گزارش مأموريت تركستان » ( 1920 ) ص 215 .
( 2 ) - ياقوت ، « معجم » ،IV، 1001 ؛ سمعانى ، چاپ مارگوليوس ، ذيل كلمهء « الياركثى » .
( 3 ) - « معجم » ،I، 755 .
( 4 ) - ابن خردادبه ، 27 ؛ قدامه ، 203 .
( 5 ) - مقدسى ، 279 .
( 6 ) - استخرى ، 334 ، 342 .