از طرف محققان طرد مىگردد . خوشبختانه مدارك تاريخي باستانشناختى أخير كه گهگاه به دست دانشمندان ومحققان غربى افتاده موضوع منشأ تمدن وفرهنگ وفلسفه وعلم را به خوبى روشن نموده است .
يكى از محققان اروپايى در كتاب خود به نام دين إيراني بر پايهء متنهاى كهن يوناني چنين مىگويد :
استرابو (
Strabo
) ( 64 ق م - 21 م ) مىگويد : « به چشم مردم يونان ، ايرانيان ناميترين بيگانگان هستند » . هرگاه توجه يونانيان بجهت ضرورتهاى سياسي نيز به توان وقدرت إيران جلب نمىشد باز دلايل نيكوى ديگرى بود كه آنان با عنايت به اين سرزمين بنگرند .
إيران - خواه از لحاظ اصالت فرهنگ وشكل ويژه حكومتش ، خواه از لحاظ شكوه دربار وگذشتهء افسانهاى كه سلالههاى پيشين آن را در بر گرفته بود ، وخواه از لحاظ روش وشيوهء خاص تعليماتى ( مغان ) وديگر جنبههاى تمدنش ، كانونى از شگفتيها براي يونانيان بود كه همانند آن در هيچ كشور شرقي يكجا يافت نمىشد .
با وجود اين ، تنها جلوههاى عيني مدنيّت إيران نبود كه مردم يونان را پسند مىافتاد . از إيران جريانهاى فكرى ودانش اسرارآميز به يونان راه مىيافت كه ذهن ودماغ يوناني در برابر آنها از تأثر ناگزير بود ( . . . ) .
يونانيان - كه همواره آيينهاى إيراني را با علاقهمندى مىنگريستند - به ناچار به دين ايرانيان ، كه مراسم آن را به آسانى مىتوانستند در آسياى صغير مشاهده كنند ، توجه بيشترى داشتند .