محيط پزشكى تربيت يافته بود ، طبع أو بيشتر به علوم طبيعي ومادي گرايش داشته « 1 » واين خصلت حتى در إلهيات أو نيز جلوهگر بوده است . ما در بخش بررسى مكتب وآراء أو به اين نكته خواهيم پرداخت .
همچنين دربارهء دوران جوانى أو آوردهاند كه به خريد ونگهدارى كتاب وخواندن آن علاقة بسيار از خود نشان مىداده ، وچون طبعا مسرف وبدون عقل معاش بوده در خريد وگردآورى كتاب نيز همين شيوهء اسراف وزيادة روى را داشته است .
أرسطو در بيست سال آخر عمر أفلاطون ، شاگردى أو را مىكرده ، ولى دربارهء روابط أو با أستاذ دو سخن ودو گونه نقل شده است : در برخى آثار وتاريخ زندگى وى آمده است كه أفلاطون أو را « عقل » نام داده بود ، وحتى گفتهاند تا أرسطو در محضر درس وى حاضر نمىشد لب به سخن نمىگشوده ودرس نمىگفته است . « 2 » ونيز گفتهاند كه أرسطو - شايد بسبب حافظهء برتر خود - درس أستاذ را براي شاگردان بازگويى وبه اصطلاح امروزى حوزههاى علميه « تقرير » - مىكرده است ؛ واين مىتواند نوعي مزيت بشمار آيد . وبرخى گفتهاند كه وى مسؤول تدريس درس خطابه ( يا ريطوريقا ) (
Rhetorique
) بوده است . « 3 »
امّا در مقابل ، در منابع غربى اشاراتى به ناسازگارى أو با أفلاطون وافلاطونيان ديده مىشود . « مىگويند أرسطو از غيبت أفلاطون براي بسط نفوذ خود در آكادمى استفاده مىكرده . . . وأفلاطون أو را به ناسپاسى متهم ساخته وبه كرّه اسبى تشبيه كرده است كه به مادر خود لگد مىزند » . « 4 »
هامش
( 1 ) تاريخ فلسفه ، ويل دورانت ، ص 49 ، ( فارسي ) .
( 2 ) أرسطو ، ژان برن ، ص 5 ؛ ونيز رسالة في الحدوث ، ملا صدرا ، ص 155 ( خاتمة الرسالة ) .
( 3 ) أرسطو ، ژان برن .
( 4 ) متفكران يوناني ، گمپرتس ، ج 3 ، ص 1239 .