باورهاى شخصى حضرت محمّد ( ص )
به نظر مىرسد كه نويسندگان جديد در تحليلهاى خود در مورد « پديدهء قرآنى » نسبت به عقايد و اعتقادات شخصى پيامبر ( ص ) كه حقيقتى مهم و اصلى است ، چيزى در نظر نگرفتهاند . توجّه به اين نكته كه وجود پيامبر ( ص ) در اين قضيه به عنوان يگانه شاهد مستقيم بر « پديدهء قرآنى » ، خود بر اين حقيقت ، ارزش استثنايى خاصّى مىبخشد .
همين فروگذاريهاست كه تحقيقات اين نويسندگان را نهايتاً به يك تناقض دوگانه منجر مىسازد ، اين تناقض آن است كه از يك طرف مىگويد وحى پديدهاى ذاتى محسوب مىگردد و از سويى ديگر شهادت اين ذات مقترن با او در نظر گرفته نمىشود . اين تناقض نامفهوم همان نقطهاى است كه ما را در ابتداى فصل سابق بر آن داشت تا ارزش اخلاقى و عقلى ذات ( مَنِ ) محمّد ( ص ) را بيان كنيم تا در نتيجه بتوانيم شهادت اين ذات را ، به اين اعتبار كه مشكل گشاى وحى نفسى ( روانى ) است ، به كار گيريم .
و نيز ما سعى داريم در بررسى و معرفت شخصى خود ، ديدگاه و رأى اين ذات دربارهء خود و پديدهاى كه در آن به بحث مشغوليم را اضافه گردانيم . اين ديدگاه همان است كه با تمام روشنى در عقايد نهايى آن ذات منعكس مىشود . و بنابراين اقتضا دارد كه ما اين اعتقادات را با درجهاى از علو و بلندى خويش در شعاع ارزش عقلى ، مورد