هم آن را مورد تأكيد قرار داديم ، به مثابهء شرط ضرورى است كه براى به كارگيرى آيات قرآن ، چونان اسناد مطمئن روانى مىباشد . اين اخلاص بهطور آشكار و جاندارى ، در اين لحظهء خطير و حسّاس ، تجلّى پيدا مىكند .
در نهايت امر آنگاه كه تعقيب كنندگان از كاوش خود نتيجهاى نگرفتند و به شهر مكّه بازگشتند ، مهاجران امكان يافتند تا راه يثرب - سرزمين انصار را - كه آمادهء استقبالى عظيم از آنان بود ، در پيش گيرند .
« يثرب » نام خود را عوض مىكند و به « مدينهء الرسول » موسوم مىگردد تا بدين وسيله بتواند خود را به تمام و كمال در خدمت اسلام و پيامبر قرار دهد « 1 » .
زنان و كودكان ، بر پشتبامها و در بلندترين سطح منازل انتظار قدوم مهاجران بزرگ خود را مىكشيدند و فرار رسيدن دورهء جديد - دورهء هجرت - را با سرودى كه بعد از آنها توسّط نسلهاى بعدى اسلام نيز تكرار مىشود ، آغاز مىنمودند :
طَلَعَ الْبَدْرُ عَلَيْنا
مِنْ ثَنَياتِ الْوَداع وَجَبَ الشُكْرُ عَلَيْنا ما دَعالِلّهِ داعِ ايُّهَا الْمَبْعُوثُ فينا جِئْتَ بِالْامْرِ الْمُطاع هنگامى كه مردم به اين آهنگ از هر گوشهاى بانگ برمىآوردند ( و در سرور زايدالوصف طلوع ماه محمّدى ( ص ) دست از پا نمىشناختند - م ) مهاجران و انصار اوّلين ميثاق اخوّت اسلامى را كه به مثابهء اساس جامعهء نو و فرهنگ جديد بود ، ميان خود منعقد كردند « 2 » .
هامش
( 1 ) . پيامبر ( ص ) نام ( طابه يا طيّبه ) را در زمانى كه در هجرت خود به آن سرزمين نزول اجلال فرمود بر يثرب نهاد و سپس به آن شهر نام ( مدينهء الرسول ) را اطلاق نمود .
( معجم البلدان ياقوت حموى / ج 2 / ط بيروت ) « ع . ش »
( 2 ) . بر طبق ضبط تواريخ هشت ماه از هجرت پيامبر اكرم ( ص ) از مكّه به مدينه مىگذشت كه رسول خدا ( ص ) ميان مهاجر و انصار قرار برادرى نهاد كه در راه حق يكديگر را يارى دهند و پس از مرگ ، از يكديگر ارث برند تعداد آنها را 901 تا 1000 نفر نوشتهاند ، نيمى از انصار و نيمى از مهاجر .
رسول اكرم ( ص ) خطاب به آنان فرمود : « تأخوا فى الله اخوين ، اخوين / در اه خدا دونفر ، دونفر با هم برادر شويد » .
آنگاه خود حضرت ( ص ) دست على ( ع ) را گرفت و فرمود : « هذا اخى / اين برادر من است » . البتّه حكم « توراث به اخوّت » با نزول آيهء شريفهء :« وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ »بعد از « غزوهء بدر كبرى » منسوخ گرديد . ( ر . ك . به سيرهء النبى / ج 2 / صفحهء 123 - الطبقات الكبرى / ابن سعد / ج 1 / صفحهء 237 ) / مترجم /