خدا از آنچه انجام مىدهد بازخواست نمىشود و آنهايند كه پرسش مىشوند . « 1 »
پس خداست كه متصرف و فاعل در ملك خويش است و كسى جز خدا ، مالك هيچ چيز نيست ، مگر پس از اذن و مشيت او ، و اين مقتضاى ربوبيّت اوست . « 2 »
مطلب ديگر آنكه خداوند ، خود را در مقام تشريع نصب فرموده و همچون عقلا ، كار خوب را استحسان نموده و در برابر آن مدح و شكر مىكند و كار بد را تقبيح و نكوهش مىكند : « 3 »
اگر صدقهها را آشكار سازيد ، چه خوب است . « 4 »
فسق پس از ايمان بد چيزى است . « 5 »
خداوند يادآورى مىكند كه تشريعاتش به گونهاى است كه مصالح و مفاسد در آن منظور گشته و در اين تشريعات ، شايستهترين چيزى كه نقص انسان بدان بر طرف مىگردد رعايت شده است :
آنگاه كه شما را مىخواند كه زندهتان كند . « 6 »
اين براى شما بهتر است اگر بدانيد . « 7 »
خدا امر مىكند به دادگرى و نيكوكارى و رسيدگى به خويشاوندان و نهى مىكند از كارهاى ناپسند و ستمگرى . « 8 »
هامش
( 1 ) .« لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ »انبياء ، آيهء 23
( 2 ) . مقام ربوبيّت الهى كه مخلوق را مىپروراند و رشد مىدهد ، اقتضاى آن را دارد كه مشيتش تعلق بگيرد و اجازه بدهد كه مخلوق و از جمله انسان ، در جهان خلقت تصرف كند
( 3 ) . اين مطلب دغدغهء آقاى خسروشاهى را كه در پاورقى قبل آمده است ، رفع مىكند
( 4 ) .« إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ »بقره ، آيهء 271
( 5 ) .« بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ »حجرات ، آيهء 11
( 6 ) .« إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ »انفال ، آيهء 24
( 7 ) .« ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ »انفال ، آيهء 24
( 8 ) .« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ »نحل ، آيهء 92