استمداد از نفس مقدس واستعانت از روح مطهّر أو لازم ، تا به قوّت محبّت وأرادت وبركت پى روى ومتابعت مناسبتى نفس أو پيدا كند وبدان مناسبت مستعدّ قبول فيض كمال أو ومحل عروض بعضي از أحوال أو شود وبه حسب رسوخ محبت ووداد ووفور طاعت وانقياد به قدر سعت استعداد كمال يابد . - إن شاء اللّه . واللّه الموفّق ! - .
فصل سيّم در بيان مأخذ فتوّت ومبدأ اين طريقت
در خبرست كه پيغامبر - عليه الصّلاة والسّلام - روزى با جمعى نشسته بود ، شخصي در آمد وگفت : يا رسول اللّه ! در فلان خانه مردى وزنى به فساد مشغولند .
فرمود : ايشان را طلب بايد داشت وتفحّص كردن .
چند كس از صحابه در احضار ايشان دستوري خواستند ، هيچ يك را أجازت نداد .
أمير المؤمنين على - عليه السّلام - در آمد . فرمود : يا علي تو برو ببين تا اين حال راست است يا نه ؟ .
أمير المؤمنين على بيامد . چون به در خانه رسيد ، چشم بر هم نهاد ودر اندرون رفت ودست بر ديوار مىكشيد تا گرد خانه برگرديد وبيرون آمد . چون پيش پيغامبر رسيد گفت :
« يا رسول اللّه گرد آن خانه برآمدم ، هيچ كس را در آنجا نديدم ! . » پيغامبر - عليه الصّلاة والسّلام - به نور نبوّت بيافت . فرمود كه : يا علي أنت فتى هذه الأمّة - : تو جوانمرد اين امّتى - . بعد از آن قدحى آب وقدرى نمك خواست ، سلمان فارسي آن را حاضر كرد ، رسول - عليه الصلاة والسّلام - كفى نمك برداشت وگفت : هذه الطّريقة ودر وى افكند وكفى ديگر برداشت وگفت : هذه الحقيقة ودرو انداخت وبه على داد تا قدرى باز خورد وگفت : أنت رفيقي وأنا رفيق جبرئيل وجبرئيل رفيق اللّه - تعالى - .
وبعد از آن سلمان را فرمود تا رفيق على شد وقدح از دست أو باز خورد وحذيفة را فرمود تا رفيق سلمان شد وقدح از دست سلمان باز خورد . بعد از آن زير جامهء خود در