/ 7 -
NA
/ أهل توكّل مكاشف گردد . - واللّه المستعان وعليه التّكلان ! - .
تشريق سيّم « 1 » در توحيد أسماء
وَ
« 2 »
لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها
« 3 » . توحيد أسماء توحيد ملكوت است ،
قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلا يُجارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ سَيَقُولُونَ لِلَّهِ
« 4 » . ربوبيّت حق - جلّ وعلا - مر أشياء را - على اختلاف مراتبها وكمالاتها - به وسائط أسماء است . در حضرت هر اسمى ، كار هر « 5 » مربوبى مىسازند « 6 » وبه حسب فقر وفاقه هر « 7 » نيازمندى أو را به در بايست أو مىنوازند « 8 » ، مثلا درويش را به اسم مغنى ، محتاج را به كافى ، دردمند را به شافى ومعافى ، ترسناك را به مؤمن ومهيمن ، فرومانده را به ناصر ومعين ، زيان زده را به نافع ، مبتلا را به دافع وعلى هذا ، مناسب حال / 8 -
NA
/ هر بنده أو « 9 » را اسمى است « 10 » كه كار أو بدان سازد و « 11 » چون أو را بدان اسم خواند - مصراع « 12 » : -
درهاى فرج به روى أو بگشايد
ليكن دعا به زبان حال بايد تا مستجاب گردد « 13 » نه به زبان قال ، چه هر گاه كه طلب استعداد قبول مطلوب مهيّا داشت وداعى حقّ را به حكم
أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ
- « 14 » كه آن
هامش
( 1 ) . چ ، ش : سوّم / د : سيّوم
( 2 ) . ن : + قال اللّه تعالى
( 3 ) . قسمتى از كريمه 180 الأعراف .
( 4 ) . دو كريمهء 88 و 89 المؤمنون .
( 5 ) . ش : - هر
( 6 ) . ش : مىسازد
( 7 ) . ن : - هر
( 8 ) . ش : مىسازد
( 9 ) . ش : وى
( 10 ) . چ : على هذا مناسب حال ، هر بندهء أو را اسمى است كه . . .
( 11 ) . تمامى نسخى كه براي تصحيح متن حاضر مقابله شده است ، داراى [ و ] است ، امّا براي رساندن معناى مورد نظر متن ، نبود آن بسيار مناسبتر است ، مگر اينكه مصراع بعدى را ادامه متن قرار دهيم .
( 12 ) . ن : - مصراع
( 13 ) . چ : شود
( 14 ) . قسمتى از كريمهء 31 الأحقاف .