درست باشد .
* حاصل مطلب در حديث شريف و تمسك به آيه را بنويسيد ؟
حاصل مطلب اينكه :
فردى هروقت كه به بيت الخلاء مىرفت به خاطر اينكه همجوار با مكانى بود كه صداى غنا و موسيقى غنا از آنجا به سمعش مىرسيد ، مدتها مىنشست و به نواى آن گوش مىداد . منتهى فكر مىكرد و براى خود عذر مىآورد كه چون با پاى خود به مجلس موسيقى نرفته بلكه صداى آن است كه به گوش او مىرسد پس مرتكب حرام هم نشده است .
حضرت به او فرمودند : اين عمل حرام است و به خاطر آن عقاب مىشوى ، آيا اين آيه را نشنيدهاى كه
إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا
نكته : امام ( ع ) در اين حديث شريف براى حرمت استماع غنا و لو اينكه به مجلس آن حاضر نشوند به ظاهر اين آيهء شريفه استدلال نمودند . و حال آنكه اگر ظواهر قرآن حجت نمىبود نبايد اين نحوه از استدلال صورت مىپذيرفت .
* مراد از عبارت ( فى تحليل العبد للمطلقة ثلاثا . . . الخ ) چيست ؟
مربوط به پاسخى است كه امام صادق در جواب اين سؤال كه :
زنى كه سه بار مطلقه شده و نياز به محلل دارد آيا عبد هم مىتواند محلّل باشد يا اينكه حتما بايد محلّل حرّ باشد ؟ فرمودند : عبد هم مىتواند محلل باشد و در آن شرط نيست كه حرّ و آزاد باشد زيرا خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد :
فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ
« 1 » .
يعنى : اگر شوهر سه بار زن را طلاق داد پس از آن اين زن بر شوهر حلال نيست مگر با شوهرى غير از شوهر اول ازدواج كند .
پس معيار و مناط حلال شدن زن بر شوهر در قرآن وجود محلل است درحالىكه اين عنوان بر بنده نيز صادق است .
* نحوه استدلال امام و استناد به ظاهر قرآن چگونه بود ؟
العبد زوج . ( صغرى )
قرآن فرموده : حتى تنكح زوجا غيره . ( كبرى )
پس ، عبد از مصاديق زوج بوده و اطلاق آيه نيز شامل او مىشود .
هامش
( 1 ) - بقره / 230 .