تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
* مراد از قرائن مفهمه چگونه قرائنى است ؟ قرائنى است كه براى افهام خصوص يكى از معانى در مشترك معنوى نصب مىكنند . * مراد از قرائن معيّنه چه قرائنى است ؟ قرائنى است كه در الفاظ مشترك لفظى براى تشخيص و تعيين يكى از معانى نصب مىشود . * مراد از قرائن صارفه چيست ؟ قرائنى است كه براى منصرف كردن ذهن مخاطب از ارادهء معناى حقيقى به مجازى در الفاظ نصب مىشود . * حاصل مقصود شيخ از متن مورد بحث چيست ؟ شرح امارات ظنيّه‌اى است ، كه تعبّد و استناد به آنها جايز است و به واسطهء اجماع يا هر دليل معتبر ديگرى از اصل اوّلى كه حرمت عمل به ظنّ است خارج شده‌اند . * امارات ظنيه‌اى كه شيخ در اينجا بدانها اشاره كرده و آنها را مورد بحث قرار داده كدامند ؟ 1 - اماراتى كه جهت استنباط احكام شرعى از قرآن و سنّت اعمال مىشوند و در حقيقت به منزلهء صغرى و كبرى استنباط بوده و روىهم‌رفته مجتهد را به نتيجهء نهايى مىرسانند . 2 - اجماع منقول 3 - شهرت 4 - خبر واحد . * اماراتى كه جهت استنباط احكام شرعى از الفاظ قرآن و سنت به‌كارمىروند بر چند قسم‌اند ؟ بر دو قسم‌اند . * قسم اوّل از اين امارات چگونه اماراتى هستند ؟ اماراتى هستند كه فقيه يا اصولى و يا هركسى كه در مقام احراز و پى بردن به مراد متكلّم است در زمانى كه متكلّم از كلامى كه گفته خلاف ظاهرش را اراده كرده است آنها را به كار مىگيرد . مثل : اصالة الحقيقه ، اصالة العموم ، اصالة الاطلاق ، اصالة عدم النقل ، اصالة الظهور ، اصالة عدم الاشتراك ، انصراف ظهورى ، وقوع الامر عقيب الحظر يا عقيب توهم الحظر ، وقوع استثناء عقيب جمل متعدد ، عود ضمير . * كاربرد اصل اصالة الحقيقه در چه موردى است ؟ در موردى است كه يك لفظ داراى دو معناى حقيقى و مجازى است و شنونده نيز به اين دو معنا آگاهى دارد و لكن نمىداند كه متكلم كداميك از دو معنا را اراده كرده است ، حال اگر قرينه‌اى در كار نباشد اصل فوق را جارى نموده و مىگوئيم ، متكلّم معناى حقيقى را اراده كرده و الّا قرينه مىآورد تا معناى مجازى را بفهماند .