تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩
تشريح المسائل * بر مبناى شيخ و مشهور اصوليين ، اصل اوّلى در باب ظنون چه بود ؟ ( حرمة العمل بالظنّ الّا ما خرج بالدليل ) بود . * ظنونى كه به‌نظر اصوليين از تحت اصل مذكور خارج شده كدام‌اند ؟ ظواهر كتاب و سنت ، قول لغوى واحد ، اجماع منقول ، شهرت فتوائيّه خبر واحد ثقه . * كداميك از امور فوق مورد قبول شيخ است ؟ خروج ظواهر كتاب و سنّت از اصل مذكور مورد قبول شيخ است و در خروج قول لغوى از اصل مذكور مردد است . * اصل اوّلى بر مبناى انسداديون در باب عمل به ظنّ چيست ؟ ( حرمة العمل بالظنّ الّا ما خرج بالدليل ) . * اصل ثانوى بر مبناى انسداديون در باب عمل به ظنّ چيست ؟ ( وجوب العمل بالظنّ الّا ما خرج بالدليل كالقياس و . . . . ) . * اصل ثانوى بر مبناى مشهور اصوليين در باب ظنون چيست ؟ ( وجوب العمل بالظنون الخاصة او المعتبرة ) . * مراد از عبارت ( ما يعمل لتشخيص مراد المتكلم . . . . . ) چيست ؟ امارات و علايمى است كه براى تشخيص مراد متكلّم به مقتضاى ظاهر لفظ به كار گرفته مىشوند ؛ لكن تعيين‌كنندهء مراد واقعى متكلم نيستند . * مراد از عبارت ( عن المعنى الذى يقطع . . . . . الخ ) چيست ؟ اين است كه : اگر بعد الفحص قطع پيدا كرديم كه قرينه‌اى وجود ندارد يقين حاصل مىكنيم كه متكلّم معناى ظاهرى و حقيقى را از اصول لفظيّه اراده كرده است . فى المثل : از اطلاق ، مطلق و از عام ، عموم و از لفظ بدون قرينه معناى حقيقى را اراده نموده است . * مراد از غلبهء استعمال در عبارت ( كغلبة استعمال المطلق . . . . . ) چيست ؟ اين است كه : يك لفظ مشترك معنوى كه داراى مصاديق و معانى متعدّد است ، استعمالش در خصوص يكى از افراد يا معانى به حدّى برسد كه هروقت لفظ مذكور را بدون قرينه ذكر كرديم ، نفس غلبه ذهن ما را به‌طرف آن معنى منصرف كرده و در آن فرد معناى خاص ظهور يابد . * آيا مىتوان غلبهء استعمالى را از مصاديق قرائن مفهمه قرار داد ؟ بله ، مىتوان .