نوع هفتاد و پنجم در ويژگيهاى قرآن
عدهاى در اين باره كتابهاى جداگانهاى پرداختهاند از جمله : تميمى و حجة الاسلام غزالى و از متأخرين : يافعى . و بيشتر آنچه در اين باره ذكر مىشود مدركش تجربههاى نيكان است ، و من اول آنچه در احاديث آمده مىنگارم و سپس از عين منقولات سلف و نيكان گزيدههايى مىآورم :
ابن ماجه و ديگران به روايت از ابن مسعود حديث آوردهاند : « بر شما باد به دو شفا : عسل و قرآن » .
و نيز از على [ عليه السلام ] حديث آورده : « بهترين دواها قرآن است » .
و أبو عبيد از طلحه بن مصرّف آورده كه گفت : « گفته مىشد : هرگاه نزد بيمار قرآن خوانده شود بر اثر آن بيمارى تخفيف مىيابد » .
و بيهقى در شعب از واثلة بن الأسقع آورده كه : مردى از درد حلقش نزد پيغمبر صلى اللّه عليه ( و آله ) و سلّم شكايت كرد ، آن حضرت فرمود : « بر تو باد به قرائت قرآن » .
و ابن مردويه از ابو سعيد خدرى آورده كه گفت : مردى به خدمت رسول اكرم صلى اللّه عليه ( و آله ) و سلّم آمد و گفت : « از درد سينهام شكايت دارم » فرمود : « قرآن بخوان به جهت فرمودهء خداوند تعالى :
( وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ )
« 1 » » .
و بيهقى و ديگران از حديث عبد اللّه بن جابر آورده : « در فاتحة الكتاب از هر
هامش
( 1 ) يونس ، 57